{"id":10097,"date":"2021-02-07T19:49:29","date_gmt":"2021-02-07T19:49:29","guid":{"rendered":"https:\/\/theologie.whp.uzh.ch\/apps\/gpi\/?p=10097"},"modified":"2022-10-27T12:58:37","modified_gmt":"2022-10-27T10:58:37","slug":"2-breef-an-de-christen-in-korinth-9-6-15","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/2-breef-an-de-christen-in-korinth-9-6-15\/","title":{"rendered":"2. Breef an de Christen in Korinth 9, 6-15"},"content":{"rendered":"
\n

Predigttext: <\/strong> Ut <\/strong> Paulus sien 2. <\/strong> Breef an de Christen in Korinth 9, 6-15 <\/strong><\/p>\n

6 <\/em> Dat is mien wohre Meenen: Well minn utsait, de kann ok bloot minn arnten; man well mit fulle Hannen sait, de kriggt duusendsgenug weer. <\/em><\/p>\n

7 Elk sall so v\u00f6\u00f6l geeven, as he will un kann, man neet teegen sien Sinn un wiel he meent, he mutt dat. Well mit blied* Hart gifft, de mag Gott lieden. <\/em><\/p>\n

8 <\/em> Gott kann geeven, dat jo Seegen over Seegen tokummt. Denn hebben ji f\u00f6r jo van allns genog un k\u00f6\u00f6nt ok noch mit vull Hannen weggeeven, <\/em><\/p>\n

9 <\/em> so as dat ok schreeven steiht: \u201eHe s\u00fclst deelt ut un lett de arm L\u00fc\u00fcd mehr as genug tokoomen. Sien Gerechtigkeid blifft immer un eewig.\u201c <\/em><\/p>\n

10<\/em> Gott gifft de Buuer Saadgood to saien un genog Brood to eeten. <\/em> Un disse Gott gifft ok jo dat Saadkoorn un lett dat wassen un grooter worrn, so dat jo Gerechtigkeit tonimmt. <\/em><\/p>\n

11 <\/em> Un denn s\u00fcnd ji riek genog un k\u00f6\u00f6nt ofgeeven, wo immer jo dat ok geiht. Un wenn wi dat w\u00fcrelk geern doont, denn ehren wi dor Gott mit, wiel he s\u00fck \u00f6ver uns Dank freut. <\/em><\/p>\n

12 <\/em> Sov\u00f6\u00f6l is kloor: Disse Kollekte sall neet bloot de Nood in Jerusalem ofhelpen, se deit v\u00f6\u00f6l mehr: Se brengt v\u00f6\u00f6l L\u00fc dorto, Gott de Ehr to geeven. Se danken Gott, dat wi troo s\u00fcnd in uns Dennst un dat ji dord\u00f6r up dat Evangelium van Christus h\u00f6\u00f6ren un hebben so v\u00f6\u00f6l f\u00f6r annern over. <\/em><\/p>\n

13 <\/em> Wenn se f\u00f6r jo beeden, denn denken se an jo un lengen nah jo, de Gott so v\u00f6\u00f6l tolangt hett. <\/em><\/p>\n

14<\/em> Mi fehlen de Woorden f\u00f6r dat, wat Gott daan hett un deit \u2013 ik kann bloot noch danken. <\/em><\/p>\n

Predigt <\/strong><\/p>\n

Gott, de immer dor west het un dorweesen will f\u00f6r alle Tieden, de mag ok nu ganz dicht bi uns wesen un uns sien Free schenken. Amen. <\/em><\/strong><\/p>\n

\u201eAs Gott Himmel un Eeer maakt hett, lag hum bes\u00fcnners de Eerd an\u2019t Hart\u201c<\/em> .<\/p>\n

So , leeve Gemeen, fangt een l\u00f6ttje Geschicht an, de de Pastor un Liederdichter Kurt Rommel mal vertellt hett.<\/p>\n

\u201eDe Eer gull Gott sien heele Leevde. Worum? He wull dor Minschen up leeven laaten, de hum gliek weern. He sett\u2019 dorum \u2019n grooden gleunigen Ball an\u2019t Himmel. De sull dat lecht maaken up de Eer un warm; an hum sullen de Minschen marken, wo good Gott dat mi h\u00f6r meent. Denn mook Gott de Minschen. He harr dor sien Freud an, un ok de Minschen freuden s\u00fck \u00f6ver de wunnerbore groode Ball, de Gott h\u00f6r geeven harr. Se wussen: van dor kummt uns Leven. <\/em><\/p>\n

Man nah un nah vergatten de Minschen dat. Se funnnen K\u00f6hlen un \u00d6lje un kreegen ruut: Dor kann man dat warm mit kriegen un heller. Up dat L\u00fccht van de S\u00fcnn s\u00fcnd wi nu gor nich mehr anweesen. Uns Leven bruuken wi nich mehr nah h\u00f6r utrichten. Ja, immer mehr Saaken funnen de Minschen up\u2019t Eer, de se bruuken kunnen. Un an\u2019n Enn dochen se, se harrn dat Leven s\u00fclst in\u2019t Hand. <\/em><\/p>\n

Do wurr Gott ganz tr\u00fc\u00fcrig. <\/em> Un he \u00f6verlegg, wat he doon sull. Do gaff he de S\u00fcnn \u00d6rder, se sull L\u00fcchtdr\u00fcppen runnerfallen laaten up de Eer,. <\/em> De sulln de Minschen doran denken helpen, dat dat Goode van Gott kummt, de Warmde, dat L\u00fccht, dat Leven. <\/em><\/p>\n

Anner M\u00f6rgen weern se \u00f6verall, disse L\u00fcchtdr\u00fc\u00fcpen: up\u2019t Feld, in h\u00f6r Tuunjes, an\u2019t Straatskant, de Eer was \u00f6ver un \u00f6ver full van l\u00f6ttje S\u00fcnnen. De s\u00fcnd van\u2019t Himmel fallen, wussen de Minschen nu so tomal, un h\u00f6r full weer in, well se Leevde, Warmde un L\u00fccht, well se dat heele Leven to verdanken harrn. Sietdem helpen de S\u00fcnnenbloomen de Minschen, dor an to denken. Se wiesen obber ok, wo fell de Minschen Gott vergeeten k\u00f6\u00f6nen.\u201c<\/em><\/p>\n

Disse Geschicht, leeve Gemeen, hollt mi v\u00f6r Oogen, wo wichtig dat f\u00f6r uns Minschen is, dat wi eenmal in\u2019t Johr Erntedank fiern. Nich bloot, dat f\u00f6r mi Erntedank un S\u00fcnnenbl\u00f6\u00f6men tosammenh\u00f6\u00f6rn un ik mi \u2019n Erntedankaltor ohn disse moije geele Schmuck haast** nich v\u00f6rstellen kann. Nee, so as de Minschen in uns Geschicht de l\u00f6ttje S\u00fcnnen van\u2019t Himmel, so bruuken ok wi anschienend disse een bes\u00fcnner Fest, dat wi weer weeten, well wi L\u00fccht un Warmde, well wi uns Leven to danken hebben.<\/p>\n

Erntedank \u2013 Dat Fest fallt uns regelrecht in\u2019t Oogen hier in\u2019t Kark. Bunt is dat, malt mit de Farven ut de Natur, schmuck s\u00fccht dat ut, ganz d\u00fcdelk sehnt wi dat f\u00f6r uns, wat uns all schunken is.<\/p>\n

Uns Olldag liggt hier up of v\u00f6r\u2019t Altor: Appels un Peeren, Tuffels un Nudeln, Wiendruuven un K\u00fcrbissen, D\u00f6sen un Koorn. Wat wi jede Dag inkoopen, wat wi eeten un drinken, wat d\u2019r jede M\u00f6rgen un Middag un Obend so toh\u00f6\u00f6rt, dat sehnt wi hier noch mal mit ganz anner Oogen.<\/p>\n

D\u00f6rgahns*** is de Kark Erntedank all wat fuller as anners. F\u00f6r mi is dat immer een Teeken, dat v\u00f6\u00f6l Minschen dat tominnst ahnen: Dat, wat wi doont un k\u00f6\u00f6nt, reckt nich. Dat kann wesen, dat ohn Gott sien Segen ut all uns M\u00fch\u2019 un Arbeit nich voel worrt. Ja, dat is nich verkehrt, wenn wi hen un her mal \u201aDanke\u2019 seggen, dat wi to eeten un to drinken hebben, dat d\u2019r ok dit Johr weer wat in is in Sch\u00fc\u00fcn un Fatt, in Spieskaamer un in\u2019t Portemonnaie.<\/p>\n

Eegens mussen wi dat van s\u00fclst weeten, dat wi to danken hebben. Man dat geiht uns woll mennigmal as l\u00f6ttje Kinner, de woll gern wat nehmen, man immer weer anholln worrn mutten, dat se dat Danken nich vergeeten.<\/p>\n

As fr\u00f6her de Chef de Lohnp\u00fc\u00fcten noch s\u00fclst verdeelen d\u00e4, sall dat v\u00f6rkoomen wesen, dat een Lehrling s\u00fck f\u00f6r dat Geld bedankt hett. Man wat hebben de annern denn glieks seggt?: \u201eDor bedankt man s\u00fck neet f\u00f6r, dat hebben wi uns verdeent.\u201c<\/p>\n

So\u2019n Instellen sett\u2019t s\u00fck in uns Daagen nah mien Meenen immer mehr d\u00f6r: Wi Minschen k\u00f6\u00f6nt so voel, wi kriegen so voel torecht, wi Minschen hebben uns dat verdeent, dat wi hier in uns Kontrei satt un tofree leeven k\u00f6\u00f6nt. Stolt s\u00fcnd wi dor up, dat wi n\u00fcms Dank schulden. \u201aDanke\u2019 seggen heet ja togeeven, dat man ofh\u00e4ngig is. Un dat willn wi neet geern wesen, dat kennen wo ok haast*** gor nich mehr.<\/p>\n

Wenn wi wat to eeten bruuken, koopen wi uns wat. In uns Land kann\u2019n seeker wesen: Dat, wor ik net****Sinn an hebb, is ok dor. Wenn ik Erdjebeeien in\u2019t Dezember eeten will – kien Problem! Un dat Zauberwoord \u201eGentechnik\u201c schient uns to weisen, dat wi de Korten immer faaker s\u00fclst mischen k\u00f6\u00f6nt.<\/p>\n

Nu, dat Minschen net**** as Gott wesen wullen, dat hett dat to all Tieden geeven. Man Evas Greep nah\u2019t Appel of dat Toornbaun in Babel, dor bruuks een noch keen Nood bi hebben, dat weer noch neet so gefohrelk tegen\u00f6ver dat, wat vandaag m\u00f6gelk is un maakt worrt.<\/p>\n

Wi Minschen hebben \u2019n heel Dort in\u2019t Hand vandaag. Dat is wohr.<\/p>\n

Man up anner Kant weeten wi ok, dat wi\u2019t lang nich all st\u00fc\u00fcrn k\u00f6\u00f6nen.<\/p>\n

D\u00fcdelk worrt dat, wenn wi an all dat anner denken, wat wi hier \u2013 teekenhaft – ok noch mit up\u2019t Altor packen kunnen, an dat, wat uns Leven ok riek un leevenswert maakt, an dat, wat dit Johr in uns Leven wussen is, wat wi van uns Levens-Land inbrocht hebben.<\/p>\n

Wat w\u00fcrrn wi dor geern noch henleggen? De Gl\u00fcck mit uns Partner, viellicht, uns fixe Kinner, uns n\u00fc\u00fcmig Enkels, de Fr\u00fcnn\u2019, de w\u00fcrelk f\u00f6r uns dor s\u00fcnd, dat wi gesund bleeven s\u00fcnd, dat wi arbeiden kunnen …. Jeder mag dor f\u00f6r s\u00fck s\u00fclst wiederdenken un wiederdanken. Un jeder versteiht denn ganz fell, dat wi all disse Saaken, de so wichtig s\u00fcnd in uns Leven, nich s\u00fclst maaken of schkaffen, nee, dat wi de immer weer bloot schunken kriegen k\u00f6\u00f6nen.<\/p>\n

Dankbor wesen, dat hett dor wat mit to doon, dat wi begriepen un annehmen, dat wi\u2019t eben nich allns s\u00fclst in\u2019t Hand hebben.<\/p>\n

Van\u2019t Dankbor-Wesen proot\u2019t ok uns Predigttext f\u00f6r vandaag, van\u2019t Dankbor-Wesen un van dat, wat dor unbedingt mit toh\u00f6\u00f6rt. He steiht in Paulus sien 2. Breef an de Christen in Korinth in\u2019t 9. Kapitel (9, 6-14):<\/p>\n

6 <\/em> Dat is mien wohre Meenen: Well minn utsait, de kann ok bloot minn arnten; man well mit fulle Hannen sait, de kriggt duusendsgenug weer. <\/em><\/p>\n

7 <\/em> Elk sall so v\u00f6\u00f6l geeven, as he will un kann, man neet teegen sien Sinn un wiel he meent, he mutt dat. Well mit blied* Hart gifft, de mag Gott lieden. <\/em><\/p>\n

8 <\/em> Gott kann geeven, dat jo Seegen over Seegen tokummt. Denn hebben ji f\u00f6r jo van allns genog un k\u00f6\u00f6nt ok noch mit vull Hannen weggeeven, <\/em><\/p>\n

9 <\/em> so as dat ok schreeven steiht: \u201eHe s\u00fclst deelt ut un lett de arm L\u00fc\u00fcd mehr as genog tokoomen. Sien Gerechtigkeid blifft immer un eewig.\u201c <\/em><\/p>\n

10<\/em> Gott gifft de Buuer Saadgood to saien un genog Brood to eeten. <\/em> Un disse Gott gifft ok jo dat Saadkoorn un lett dat wassen un grooter worrn, so dat jo Gerechtigkeit tonimmt. <\/em><\/p>\n

11 <\/em> Un denn s\u00fcnd ji riek genog un k\u00f6\u00f6nt ofgeeven, wo immer jo dat ok geiht. Und wenn wi dat w\u00fcrelk geern doont, denn ehren wi dor Gott mit, wiel he s\u00fck \u00f6ver uns Dank freut. <\/em><\/p>\n

12 <\/em> Sovoel is kloor: Disse Kollekte sall neet bloot de Nood in Jerusalem ofhelpen, se deit v\u00f6\u00f6l mehr: Se brengt v\u00f6\u00f6l L\u00fc dorto, Gott de Ehr to geeven. Se danken Gott, dat wi troo s\u00fcnd in uns Dennst un dat ji dord\u00f6r up dat Evangelium van Christus h\u00f6\u00f6ren un hebben so v\u00f6\u00f6l f\u00f6r annern over. <\/em><\/p>\n

13 <\/em> Wenn se f\u00f6r jo beeden, denn denken se an jo un lengen nah jo, de Gott so v\u00f6\u00f6l tolangt hett. <\/em><\/p>\n

14<\/em> Mi fehlen de Woorden f\u00f6r dat, wat Gott daan hett un deit \u2013 ik kann bloot noch danken. <\/em><\/p>\n

Well wi nah Paulus sien Meenen Eeeten un Drinken, Warmde un L\u00fccht, uns heele Leven verdanken, liggt up Hand: Gott s\u00fclst. He gifft de Buur dat Saadgood, he lett dat wassen, ohn sien Seegen wurr dor nix van.<\/p>\n

Man Paulus bliftt dor nich bi stahn: Well genug hett to\u2019n Leven, verkloort he de Gemeen in Korinth, well van Gott d\u00fcchtig wat schunken kriggt, de kann ok ofgeeven.<\/p>\n

Paulus \u2013 dat weeten wi intw\u00fcschen – geiht dat hier um\u2019n ganz praktischen Saak, de hum d\u00fcchtig an\u2019t Hart liggt: He will Geld sammeln f\u00f6r de Jerusalmer Moodergemeen, de verarmt is un in Nood. Up de groode Apostelkonzil in Jerusalem hett man beschlooten, disse Gemeen, wor dat Evangelium doch van utgahn is, van \u00f6verall her unner\u2019t Arms to griepen. Paulus fraagt nu ok in de neije Gemeenen nah um Spenden f\u00f6r Jerusalem.<\/p>\n

De Gemeen in Korinth is nich l\u00f6ttjet, un se is ok nich arm. Dor h\u00f6\u00f6rn L\u00fc\u00fcd to, de good wat in\u2019t Knippke hebben. De Korinthers k\u00f6\u00f6nen van Gott sien Seegen woll wat marken, dat schufft Paulus h\u00f6r in sien Breef nochmal weer in\u2019t Geweeten. Nu soelln se ok ganz praktisch wiesen, dat se dor dankbor f\u00f6r s\u00fcnd un dat se weeten, dat se mit de Christenl\u00fc\u00fcd in anner Gemeenen tosammenh\u00f6\u00f6rn.<\/p>\n

Danken un Deelen – Paulus w\u00fcnscht s\u00fck van sien L\u00fc\u00fcd, dat h\u00f6r dat sotoseggen in Fleesch un Bloot \u00f6vergeiht. Man dor s\u00fcnd de Korinthers net**** so wiet van of as wi.<\/p>\n

Wi weeten dat ja noch: Wenn wi as Kinner van Tant\u2019 Frieda \u2019n P\u00fc\u00fct Bolltjes schunken kreegen, weer dat erste, wat Mooder s\u00e4, doch dit: \u201eHest Du ok al Danke seggt?\u201c Un wenn man dat denn daan harr, kweem unner Garantie gliek de n\u00e4chste Haamer: \u201eUn nu geev de anner Kinner ok moij wat van!\u201c Un ganz fell weer dat lecker Good bloot noch half so voel weert.<\/p>\n

Nu kann man\u2019n Kind dat Danken un Deelen nat\u00fcrlich immer weer intrichtern, un toletz deit he dat automatisch. Man so\u2019n Dank maakt Tant\u2019 Frieda – of well immer de Bolltjes mitbrocht hett – kien recht\u2019 Freud! Leever s\u00fcnd h\u00f6r un all annern, de uns wat schenken, doch de Oogen, de f\u00f6r Freud glinstern.<\/p>\n

To so\u2019n Danken un Deelen will Paulus sien L\u00fc\u00fcd – un ok uns -, henbrengen.<\/p>\n

He proot\u2019t erst mal uns Verstand an: Well minn utsait, <\/em>steiht dor, de kann ok bloot minn arnten; man well mit fulle Hannen sait, de kriggt duusendsgenug weer. <\/em><\/p>\n

Un wi k\u00f6nnen bloot seggen: Ja, so ist\u2019t! Wenn\u2019n Buur bloot\u2019n Handvull K\u00f6rrlkes up\u2019t Feld schmitt, blifft sien Sch\u00fc\u00fcn l\u00f6ss, un wenn\u2019n Minsch immer bloot an s\u00fck denkt, mutt he s\u00fck nich wunnern, wenn he irgendwenner alleen dorsteiht.<\/p>\n

Wi weeten dat, un doch gifft dat so v\u00f6\u00f6l Giez un Gier in uns Welt, dor is\u2019t Enn van weg. Van s\u00fck ut gifft de Minsch anschienend nich bes\u00fcnners geern. Ik hebb Dagobert Duck v\u00f6r Oogen ut de Comic-Heften van mien Kinner . De hett Milliarden \u00f6ver Milliarden ansammelt und verwohrt de seeker in sien Geldspiekers. Man he is to giezig, sien dree Neffen ok man bloot eenmal \u2019n Iis to spendeeren. So witzig disse Geschichten s\u00fcnd, se s\u00fcnd eben nich bloot Geschichten. D at ut friedlich Broers un S\u00fcsters Hy\u00e4nen un Kampftigers worrn, de \u2019nanner nix mehr g\u00fcnnen, wenn dat um\u2019t Arveree geiht, hett de een of anner van uns al mitbeleevt.<\/p>\n

Dat anner, wat Paulus d\u00fcdelk maakt, kriggt uns noch wat deeper to packen. Gott gifft de Buuer Saadgood to saien un genug Brood to eeten. Un disse Gott gifft ok jo dat Saadkoorn un lett dat wassen un grooter worrn, so dat jo Gerechtigkeit tonimmt, <\/em> meent he.<\/p>\n

Up di kummt dat an, h\u00f6\u00f6r ik dor rut. Du b\u00fcst wichtig. Wat du kannst un hest, dat hest du van Gott kreegen; man de annern bruuken dor ok wat van, bruuken di mit dien Tied, mit dien Geld, mit dien Ideen. Paulus hett f\u00f6r de Jerusalemer Gemeen nich de Staat anpuurt, ok nich de joedsche \u201eCaritas\u201c, nee, he hett nahfraagt bi de Broers un S\u00fcsters, de so v\u00f6\u00f6l hebben, dat se deelen k\u00f6\u00f6nt. Nah de Gesetzen van uns Welt worrt Geld nich mehr, wenn man dat weggifft. Nah Gott sien Gesetzen obber k\u00f6\u00f6nt wi bloot d\u00f6r Deelen riek worrn.<\/p>\n

Un denn – sall man dat all ja ok noch geern daan, Paulus is w\u00fcrelk nich bang mit dat, wat he verlangen deit: Well mit blied* Hart gifft, de mag Gott lieden.<\/em> Wo stellt he s\u00fck dat bloot v\u00f6r? Wi hebben de groode G\u00f6nner v\u00f6r Oogen, de van boven \u2019roff sien Duusend-Euro Schiens runnerfallen lett of de, de \u2019n bietjet gremmiterg sien Karkenst\u00fc\u00fcr betahlt, of de, de bloot wat spendt\u2019n, wenn man dat ok van\u2019t St\u00fc\u00fcrn ofsetten kann. Man de, de mit blied* Hart geeven \u2013 dor kennen wi nich alltov\u00f6\u00f6l van.<\/p>\n

Paulus, leeve Gemeen, stellt uns de vandaag obber v\u00f6r: Ladies and Gentlemen, Paulus proudly presents: Gott s\u00fclst! Mi fehlen de Woorden f\u00f6r dat, wat Gott daan hett un deit, <\/em>seggt Paulus \u2013 ik kann bloot noch danken. <\/em>Gott lett elk un een mehr as genug tokoomen, nich, wiel he\u2019t mutt, nee, wiel hum de Minschen so v\u00f6\u00f6l wert s\u00fcnd. Gott gifft geern, dor will Paulus uns an denken helpen.<\/p>\n

Wenn uns fr\u00f6her\u2019n Schiev Mortadella oever d\u2019 Treesen langt wurr, keem dat \u201eUn \u2013 wat seggt man?\u201c van uns Mooder meestens gliek achteran. Gott is dorum f\u00f6r v\u00f6\u00f6l Minschen so wat as\u2019n riesengrooten Schlachtersfrau worrn, de\u2019n bietjet beleidigt is, wenn ik nich \u201eDanke\u201c segg. Man: Gott is nich beleidigt, wenn wi hum nich danken. Dat weer ja noch moijer; dat hett he doch gor nich n\u00f6dig! Nee, dat geiht ok hier um uns. In uns \u00e4nnert s\u00fck wat, wenn dat Danken in uns Leven \u2019n Rull spoelt.<\/p>\n

Een Frau ut mien oole Gemeen hett mi dor mal mit Noes up stoett. As ik mi mit Oma M\u00fcller unnerhollen d\u00e4 \u00f6ver h\u00f6r Krankheit un dit un dat, do meen se irgendwenner ganz sacht. \u201eWeeten\u2019S wat, Frau Pastorin: Eens is m i in de letzte Johrn, so up\u2019 Oller, immer wichtiger worrn: Ik \u00f6verlegg mi jede Dag, wor ik dankbor f\u00f6r weesen kann.<\/p>\n

Wenn ik schm\u00f6rgens mien Foeten buuten Bett sett, denn holl ik\u2019n l\u00f6ttje Moment still. Un denn dank ik Gott, dat he mi weer\u2019n neijen Dag schenken deit. Dat ik upstahn kann. Kann ja ok fix anners koomen in mien Oller.<\/p>\n

Of vandaag! Is dat nich\u2019n wunnerboren Dag? Wenn de S\u00fcnn schient, denn stah ik mennigmal bi mi in\u2018t Tuunje un segg: Dank di, Gott, f\u00f6r disse moije Dag.<\/p>\n

Dat is roar. Man sietdem ik mi dat anwennt hebb, sietem b\u00fcnn ik d\u00fcbbelt so tofree. Ik kiek mi eenfach \u2018n bietjet genauer um un worr beeter gewohr, wat dat all f\u00f6r moije un goode Saaken in mien Leeven gifft un al geeven hett.\u201c<\/p>\n

So is dat mit dat Danken: Dat is mehr as\u2019n Dischgebed, de fell runnerleiert worrt, dat is mehr as \u2019n Erntefest eenmal in\u2019t Johr. Danken \u2013 dat is\u2019n Instellung to\u2019t Leven. Mit Dankborkeit k\u00f6\u00f6nt wi nich bloot reageeren up all dat Goode un Moije in uns Leeven, nee, dat Dankbor-Wesen kann ok Ursaak woorn f\u00f6r uns Levensgl\u00fcck.<\/p>\n

Danken un Deelen \u2013 dat armt nich, danken und deelen maakt riek,<\/p>\n

Ik stell mi so wat as\u2019n Spoorpott v\u00f6r. Nich een f\u00f6r Cent un Euros. Nee, een f\u00f6r Levensgl\u00fcck un Levensfreud! Inbetohln kann ik dor all dat, wat mien Leven riek maakt: wor ik mi \u00f6ver freu, wor ik tofree mit b\u00fcn, wat mi Mood maakt. Un ruuthalen kann ik dor wat, wenn ik tr\u00fc\u00fcrig b\u00fcn un mi dat gor nich good geiht, wenn de Daagen d\u00fc\u00fcster s\u00fcnd un grau of – wenn annerseen wat van mien Gaaven bruukt. Wenn man so\u2019n Spoorpott in\u2019t Kopp hett, worrt man viellicht beeter gewohr, wo v\u00f6\u00f6l L\u00fcchtdr\u00fcppen dat Leven uns jede Dag schenkt, wo riek wi doch s\u00fcnd.\u00a0<\/em><\/strong><\/p>\n

Un Gott sien Free, de wied \u00f6ver dat ruutgeiht, wat Minschen s\u00fck utdenken koenn\u2019n, de sall jo Haart un jo Gedanken fastholln bi Jesus Christus. Amen.<\/em><\/strong><\/p>\n

Woordverkloorn: <\/strong>
\n* \u201eblied\u201c = froh
\n<\/em>** \u201ehaast\u201c = fast
\n<\/em>*** \u201ed\u00f6rgahns\u201c = in der Regel
\n<\/em>**** \u201enet\u201c = \u201ej\u00fcst\u201c oder \u201ej\u00fcst so\u201c <\/em>\u00a0<\/em><\/p>\n

Anita Christians-Albrecht
\n<\/strong>Beauftragte f\u00fcr die Verk\u00fcndigung in plattdeutscher Sprache
\n<\/strong>in der ev.-luth. Landeskirche Hannovers
\nanita-juergen.albrecht@t-online.de <\/a> <\/strong><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Predigttext: Ut Paulus sien 2. Breef an de Christen in Korinth 9, 6-15 6 Dat is mien wohre Meenen: Well minn utsait, de kann ok bloot minn arnten; man well mit fulle Hannen sait, de kriggt duusendsgenug weer. 7 Elk sall so v\u00f6\u00f6l geeven, as he will un kann, man neet teegen sien Sinn un […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":8543,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[43,1,727,114,796,3,915,109],"tags":[],"beitragende":[],"predigtform":[],"predigtreihe":[],"bibelstelle":[],"class_list":["post-10097","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-2-korinther","category-aktuelle","category-archiv","category-deut","category-kapitel-09-chapter-09-2-korinther","category-nt","category-plattdeutsch","category-predigten"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10097","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10097"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10097\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14454,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10097\/revisions\/14454"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8543"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10097"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10097"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10097"},{"taxonomy":"beitragende","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/beitragende?post=10097"},{"taxonomy":"predigtform","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtform?post=10097"},{"taxonomy":"predigtreihe","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtreihe?post=10097"},{"taxonomy":"bibelstelle","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/bibelstelle?post=10097"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}