{"id":10541,"date":"2005-05-07T19:49:12","date_gmt":"2005-05-07T17:49:12","guid":{"rendered":"https:\/\/theologie.whp.uzh.ch\/apps\/gpi\/?p=10541"},"modified":"2025-07-04T08:53:13","modified_gmt":"2025-07-04T06:53:13","slug":"johannes-5-39-45","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/johannes-5-39-45\/","title":{"rendered":"Johannes 5, 39-45"},"content":{"rendered":"
\n

Predigt to\u2019n 1. S\u00f6nndag nah Dreefaltigkeit (Rieg III) | 29.5.2005 | Joh. 5, 39-45 | Anita Christians-Albrecht |<\/span><\/b><\/h3>\n

Plattd\u00fc\u00fctsch S\u00f6nndag 2005<\/p>\n

Een poor Woorden v\u00f6rweg: <\/em><\/strong><\/p>\n

Eenfach is de Text, de dit Johr in \u201eRieg III\u201c an de Tour is, nich to predigen. Dat hett ok al so mennig hochd\u00fc\u00fctsch Prediger v\u00f6r mi faststellt: Disse Versen, in de Jesus s\u00fck hart mit de Joeden ut\u2018nannersetten deit, s\u00fcnd immer weer bruukt worrn \u201ef\u00fcr antijudaistische Polemik\u201c(1)<\/a>. De Text is stuur to verstahn un sett\u2018t voel v\u00f6rut. De Lutherische Liturgische Konferenz hett dorum 1995 sogor meent: \u201eJohannes 5, 39ff. ist verzichtbar.\u201c(2)<\/a><\/p>\n

De 1. S\u00f6nndag nah Trinitiatis is 2005 ok togliek Karkendagss\u00f6nndag. Mennigeen predigt dorum viellicht leever \u00f6ver dat Motto van\u2018t Ev. Karkendag in Hannover: \u201eWenn dien Kind di m\u00f6rgen fraggt ..!\u201c<\/p>\n

Man kann ja ok ween, dat s\u00fck de een of anner up disse stuure, man ok heel interessante Text inlett.<\/p>\n

De Weekensproek: <\/em><\/strong><\/p>\n

Jesus Christus seggt: Well jo h\u00f6\u00f6rt, de h\u00f6\u00f6rt mi; un de jo nix in\u2019t Reeken hett, de hett mi ok nix in\u2019t Reeken. Lukas 10, 16 <\/em><\/p>\n

De Predigt<\/strong> betreckt s\u00fck in\u2019t eerste Deel up Johannes 5,1-15. Disse Geschicht is de Utl\u00f6ser f\u00f6r dat, wat Jesus in de Versen 19 bit 47 seggt. Dorum weer dat good, wenn as Evangelium disse Versen leest w\u00fcrrn:<\/p>\n

Lesung: Ut dat Evangelium nah Johannes 5, 1-16(3)<\/a><\/em><\/strong><\/p>\n

1 Dar w\u00e4r een Fest von de Juden, un Jesus g\u00fcng rop nah Jerusalem. 2 Nu gifft dat dar in Jerusalem bi dat Schaapsdoor een Water, dat heet op Hebr\u00e4isch \u201aBethesda\u2019, darbi w\u00f6rrn fief groode Schuuern, 3 wo veele kranke L\u00fc\u00fcd leegen: Blinne, Lahme, Schwinds\u00fcchtige. (Se luern dar op, dat dat Water sik r\u00f6\u00f6gen d\u00e4. 4 Een Engel von den Herrn k\u00e4m dal von Tiet to Tiet un br\u00f6cht dat Water inne Gang. Keen nu as eerste ring\u00fcng, wenn dat Water sik r\u00f6\u00f6gt har, de w\u00f6rd gesund, liekeveel wat f\u00f6r\u2019n Art Krankheit he harr.) 5 Nu w\u00f6r da aber een Minsch, de leeg all achtundartig Jahr mit siene Krankheit. 6 As Jesus em dar liggen seeg un h\u00f6\u00f6ren d\u00e4, dat he all so lange Tiet krank leeg, s\u00e4 he to em: \u201eWullt du gesund weern?\u201c 7 De Kranke anter: \u201eHerr, ik heff keenen Minschen, de mi in dat Water bringt, wenn sik dat bewegen deit. In de Tiet, de ik bruuk, is een annern all lang in dat Water steegen.\u201c 8 Jesus s\u00e4 to em: \u201eStah op, nehm dien Bett un gah los!\u201c 9 In den selben Oogenblick w\u00f6rd disse Minsch gesund, n\u00e4hm sien Bett un g\u00fcng los. Aber den Dag weer Sabbat. 10 Nu s\u00e4en de Juden to den, de gesund wordn weer: \u201eVondage is Sabbat, un du dr\u00f6ffst dien Bett nich dr\u00e4gen.\u201c 11 He anter jem: \u201eDe mi gesund maakt hett, de hett to mi seggt: Nehm dien Bett un gah los.\u201c 12 Dar fr\u00f6\u00f6gen se em: \u201eWokeen is de Minsch, de to di seggt hett: Nehm dien Bett un gah los?\u201c 13 De gesund maakt weer, de w\u00fcss dat nich, wokeen dat weer. Denn Jesus weer weggahn, wieldat so veele L\u00fcde an den Platz tohoopen weern. 14 Wat later find Jesus em in\u2019n Tempel un seggt to em: \u201eS\u00fch, du b\u00fcst gesund wordn. 15 Leegen Kraam laat nu nah, dat di nich wat noch Leegeres dreepen deit.\u201c 16 Dar\u00fcm weern de Juden achter Jesus her, wiel dat he d\u00fct an\u2019n Sabbat maakt harr.<\/p>\n

Predigt <\/strong><\/p>\n

Gott, de immer dor west hett un dorwesen will f\u00f6r all Tieden, de mag ok nu ganz dicht bi uns wesen un uns sien Free schenken, dat wi h\u00f6\u00f6rn un verstahn. Amen. <\/em><\/strong><\/p>\n

Wat, leeve Gemeen, is\u2019n gooden Minsch?<\/p>\n

Een goode Minsch is to\u2018n Bispill een, de mit Rad nah\u2019t Arbeit fohrt: Sien Auto lett he stahn, so faak as dat irgend geiht \u2013 he will helpen, dat de Umwelt schoon blifft.<\/p>\n

Een good Minschke is een, de flietig spenden deit: f\u00f6r de Tsunami-Opfers, f\u00f6r Kinner in Indien un Afrika, f\u00f6r Kranken un Olln. He s\u00fccht de Not van anner Minschen un deit dor wat tegen.<\/p>\n

Nat\u00fcrlich hett de goode Minsch in de Tied van\u2019t Golfkrieg bi de L\u00fcchterketten mitmaakt un is in de letzte Maanden ok f\u00f6r mehr Arbeitsplatzen un tegen \u201eSozialabbau\u201c up\u2019t Straat gahn.<\/p>\n

De goode Minsch is obber ok good tegen s\u00fck s\u00fclst: He ett jede M\u00f6rgen sien M\u00fcsli, maakt Sport un acht dor up, dat sien K\u00f6rper kriggt, wat he bruukt.<\/p>\n

De goode Minsch weet nat\u00fcrlich, dat he allns recht maakt. He wacht gor nich mol dorup, dat hum dat well seggt of dat he viellicht mal in\u2019t Himmel kummt. Nee, he is eenfach\u2019n gooden Minschke, un dat foehlt s\u00fck good an.<\/p>\n

Mit s\u00fckse Oort Minschen hett Jesus dat immer weer to doon hat. Dor vertellt ok uns Predigttext f\u00f6r vandaag van, Joh. 5, de Versen 39-45.<\/p>\n

Wat is passeert?<\/p>\n

An\u2019t Anfang van Kapitel 5 in\u2018t Johannesevangelium steiht een Geschicht (Joh. 5, 1-16). Un wenn man de nich kennt, kann man eegens gor nich begriepen, wor dat Jesus hier um geiht. Wi hebben de Geschicht as Lesung h\u00f6\u00f6rt, de Geschicht van de Mann, de an de groode Waterbecken van Bethesda, middent in Jerusalem, weer gesund worrn is:<\/p>\n

Dat Water van Bethesda, so hebben de L\u00fc\u00fcd domals gl\u00f6\u00f6vt – un so hebben se dat seeker of un to ok beleevt -, kann Wunner doon. Un dorum koomen dor Dag f\u00f6r Dag Kranken un Behinnerten hen mit h\u00f6r letzt\u2019 Hopen. Ok de Mann, van de uns Geschicht vertellt. Wenn s\u00fck dat Water n\u00e4mlich bewegen deit, worrt de Krankheit heelt; man immer bloot bi de, de as eerst in\u2019t Water is.<\/p>\n

Help di s\u00fclst, denn helpt di Gott. So geiht dat dor to an de Waterdopp. Net as in\u2019t richtig Leven.<\/p>\n

Nu is dat mal weer Sabbat, de S\u00f6nndag van de Joeden. Un Jesus s\u00fccht, dat ok uns Mann s\u00fck nah dat Water henqu\u00e4lt hett.<\/p>\n

\u2019N bietjet verr\u00fcckt is dat ja, dat disse Mann dor in Bethesda wat verwachten is. 38 Johr is he al krank, un roegen kann he s\u00fck anto gor nich mehr. Dit Spill hett he ja van v\u00f6rnherin verloren.<\/p>\n

Man nu fraggt Jesus hum: \u201eWullt du gesund worrn?\u201c Tja, wat sall de arme Mann dorto seggen! Nat\u00fcrlich will he gesund worrn. Man he weet genau, wat dor all tegen proot\u2019t: \u201eIk hebb n\u00fcms, de mi nah\u2019t Water hendraggt, Jesus! Un bit ik dat alleen schafft hebb, s\u00fcnd all de annern al lang weer buuten.\u201c Dor seggt Jesus an hum: \u201eStah up, nehm dien Bedd un gah to!\u201c Un kiek, sofort is de kranke Minschke gesund; he nimmt sien Bedd un geiht los un l\u00f6ppt un l\u00f6ppt – un vergett heel un dall, dat\u2019t ja Sabbat is. Wat\u2019n Wunner!<\/p>\n

De Sabbat, dat is nich irgendeen Dag. De Sabbat is f\u00f6r de fromme Joeden \u2019n heiligen Dag. Voel mehr as bloot free\u2019 Tied, wor man Gott sien Woord h\u00f6\u00f6ren un s\u00fck utr\u00fcsten un \u00f6ver s\u00fck un dat Leven nahdenken sall. Angst harrn se, de Heiligkeit van disse Dag un dormit Gott s\u00fclst to beseeren. Dorum gaff dat al siet Mose sien Tieden \u2019n langen Rieg van Regeln un V\u00f6rschriften. Dat weer genau fastleggt, wat man an\u2019n Sabbat doon d\u00fc\u00fcrs un unbedingt laaten muss. Un dat Dragen van Lasten, all, wat irgendwie nah Arbeit utsach, was bi Straaf verboden.<\/p>\n

Man nu stellt jo dat mal v\u00f6r: 38 Johr is de Mann krank west, un nu is he gesund. F\u00f6r Freud weet he gor nich, wor he\u2019t soeken sall. Un nu worrt he erwischt, as he sien Bedd nah Huus hen draggt. Un kriggt\u2019n Anzeig. Dat Eeenzigst, wat de L\u00fc\u00fcd, de to\u2019t j\u00fcdisch Gemeen h\u00f6\u00f6rn, interesseert, is, dat he an\u2019t Sabbat sien Liege rumdraggt. As of he dor an denken kann! Statt s\u00fck mit hum to freun un de Oogen wiet open to rieten, willn se bloot weeten, well hum dorto brocht hett, dat he de Sabbatgeboden neet hollt.<\/p>\n

Uns Predigttext fangt dor an, wor disse Geschicht uph\u00f6\u00f6rt. Denn dor hett Jesus wat up to seggen: Ik lees ut Johannes 5 de Versen 39-37(4)<\/a> :<\/p>\n

39<\/em> Ji studeeren woll de Bibel; un ji meenen, dat ji dor dat ewig Leven in finnen.
\n<\/em>Dat is ok so: Denn se is dat ja, de van mi t\u00fc\u00fcgen deit.
\n<\/em>40 <\/em> Un doch willn ji nich bi mi koomen, dat ji dat Leven kriegen.
\n<\/em>41 <\/em> Mi geiht dat neet dorum, dat Minschen mi ehren,
\n<\/em>42 <\/em> man ik kenn jo genau: Ji hebben kien Leevde to Gott in jo Hart.
\n<\/em>43 <\/em> Gott hett mi nah jo henst\u00fc\u00fcrt, man ji willn nix van mi weeten. Obber wenn dor annerseen ankoomen d\u00e4, in sien eegen Naam, de w\u00fcrrn ji glieks upnehmen.
\n<\/em>44 <\/em> Wo k\u00f6\u00f6nt ji woll gl\u00f6\u00f6ven, wenn een bi de anner upkickt un een van de anner Ehr verwachten is \u2013 man de Ehr, de Gott alleen geven kann, dor is jo wall nix an gelegen?
\n<\/em>45 <\/em> Weest man nich bang, dat ik jo bi de Vader ankleien do. Dor is \u2019n annern, de jo verklagen deit: Dat is Mose, wor ji doch so d\u00fcchtig up hopen doot.
\n<\/em>46 <\/em> Wenn ji w\u00fcrelk an Mose gl\u00f6\u00f6ven d\u00e4n, denn w\u00fcrrn ji ok an mi gl\u00f6\u00f6ven. He hett doch van mi schreeven.
\n<\/em>47 <\/em> Man wenn ji obber al nich gl\u00f6\u00f6ven, wat Mose schreeven hett, wo willen ji denn mien Woorden wat totrooen? <\/em><\/p>\n

Eens v\u00f6rweg! Dat wassen fromme Minschen, mit de Jesus hier diskuteert. De \u201eBestseller\u201c Bibel steiht bi h\u00f6r nich bloot in\u2019t B\u00f6\u00f6kerregal. Nee, se lesen dor in un maaken s\u00fck w\u00fcrelk Gedanken, wat disse Woorden bed\u00fc\u00fcden soelln. Man dat, wat se dor am meesten in soeken un ok finnen d\u00e4n, was\u2019n Nahwies dorf\u00f6r, dat se goode un fromme Minschen wassen. As fromme Joed hull man de Gesetzen, un wenn man dat d\u00e4, denn gull man ok wat bi de annern.<\/p>\n

Wenn ik mi mit dit Thema befaat, fallt mi immer der Geschicht van de Diakonisse in(5)<\/a>: Een Mann, de al lang schwoor krank is, bedankt s\u00fck bi een Diakonisse. Se is immer f\u00f6r hum dor west un hett hum Dag un Nacht plegt, alltied fr\u00fcnnelk un mit voel Ged\u00fc\u00fcr. \u201eSe mutten s\u00fck doch nich bedanken!\u201c, seggt de Krankenschwester. \u201eDat do ik doch all bloot f\u00f6r Jesus!\u201c. \u201eOh!\u201c, meent de Patient. \u201eUn ik harr docht, se d\u00e4n dat f\u00f6r mi!\u201c<\/p>\n

So\u2019n Instellen kritiseert Jesus ok bi de Frommen in Jerusalem. H\u00f6\u00f6rt mal eben to, seggt he tegen h\u00f6r. Dat is ja all good un recht, wat ji dor maaken, man dor kummt dat eegens gor nich up an. Ji m\u00fchen jo of un willn good wesen, ji willn Gott dat so recht maaken, as dat man irgend geiht. Man dat Wichtigst hebben ji nich begreepen: Du kansnt allns recht maaken. Man wenn du dor nich mit dien Hart bi b\u00fcst, wenn du kien Leevde in di hest to Gott un de Minschen, denn finnst du dat Leven nooit.<\/p>\n

Tja, nu s\u00fcnd wi ja weer fein rut. De Joeden also, de Schriftklooken un Pharis\u00e4ers, de maakt Jesus hier runner. Wi weeten ja, dat he s\u00fck mit de immer weer in\u2019t Klatten harr. Man wat geiht uns dat an. Worum soelln wi uns dat anh\u00f6\u00f6ren an so\u2019n wunnerboren S\u00f6nndagm\u00f6rgen?<\/p>\n

\u201eJi willn neet bi mi koomen!\u201c \u2013 Dor kann he uns doch nich mit meenen! Annern, ja, de slaapen ut S\u00f6nndagsm\u00f6rgens of waschen h\u00f6r Auto – un koomen sowieso bloot Heiligabend in\u2019t Kark. Man wi, wi s\u00fcnd doch hier!<\/p>\n

Ja, wi s\u00fcnd hier, un dat is ok good so. Denn ik gloev nich, dat Jesus hier bloot \u201ede Annern\u201c meent. Ik gl\u00f6\u00f6v, he proot\u2019t mit uns. Ik gl\u00f6\u00f6v, he will uns ok ditmal weer helpen un wieder brengen. Laat\u2019 uns noch mal genau henkieken:<\/p>\n

41 <\/em> Mi geiht dat neet dorum, dat Minschen mi ehren, <\/em> seggt Jesus.
\n42 <\/em> man ik kenn jo genau: Ji hebben kien Leevde to Gott in jo Hart. <\/em><\/p>\n

\u00d6verleggt mal, fraggt Jesus – ok uns: Wor geiht jo dat eegens um? Um Gott un dat, wat he seggt hett? Weest doch ehrlich! In Wirklichkeit geiht jo dat um Jo Ehr. Up jo<\/em> sall nix to seggen wesen, up jo<\/em> sall n\u00fcms wat koomen laaten, Ji<\/em> willn good anschreeven wesen bi de annern.<\/p>\n

Luther lett Jesus an disse St\u00e4\u00e4d seggen: \u201eJi hebben wat, wat jo hinnert un wat jo dor nich to koomen lett, dat ji mi annehmen. Ji hebben n\u00e4mlich\u2019n verkehrten Gott in jo Hart, un dat is so eegen Ehr.\u201c<\/p>\n

Ehre \u2013 dat is\u2019n ollen woord. Ehre is eerstmal wat, wat Gott tosteiht. In jede Karktied singen wi dat mit uns \u201cEhre wees Gott in de H\u00f6chde\u201d. Man dat he ehrt worrt, is ok wichtig f\u00f6r jede enkelde Minschke: Siegerehrungen spoelen een groode Rull in\u2019t Sport, wi kennen Ehrentrib\u00fcnen un Ehrenurkunden bi\u2019t Bundesjugendspoelen. Un uns Karkengemeenen leven van de voele Ehrenamtlichen, de f\u00f6r nix anners arbeiden as bloot f\u00f6r h\u00f6r Ehr. Ja, ok wenn man dat olle Woord nich mehr so faak bruuken deit vandaag un ehrder van \u201eAnerkennen\u201c prooten deit, – Ehre is immer noch wichtig. Jede van uns will dat weert wesen, dat man hum of h\u00f6r ehr. Dat annern wat van uns holln, dat wi bi h\u00f6r wat gellen, dat se uns achten un beachten, dat bruukt jeder van uns to\u2019n Leven.<\/p>\n

Un dor kann dat denn ok licht bi passeern, dat een dat in\u2019t Verein of in\u2019t Kark gor nich mehr um de anner Minschke geiht, um dat, wat hum freut un h\u00f6r good deit, man dat\u2019t ehrder dor up ankummt, dat he<\/em> dor groot bi ruutkoom un all marken, wat se<\/em> doch f\u00f6r\u2019n wunnerboren Minschke is.<\/p>\n

Wovoel junge L\u00fc\u00fcd mutten Markenklamotten hebben, wiel se meenen, de annern kieken h\u00f6r sonst nich mit d\u2019 Mors an. Un wekse Pastor fraggt nich toerst, of sien Predigt de L\u00fc\u00fcd woll gefallt un denn eerst an tweede St\u00e4\u00e4d, of dat woll ok dat rechte Evangelium is. Un worum putzen Se H\u00f6r Fensters? Seeker nich, wiel man nich mehr d\u00f6rkieken kann. Wat doont wi nich all, dat de annern uns achten un ehren! Un wat is dat leep f\u00f6r uns, wenn annern uns nich so recht wat in\u2019 Reeken hebben of wenn een nix mit uns to doon hebben willn.<\/p>\n

Ji leggen Weert up de Ehr, de Minschen jo geven, seggt Jesus, man dat ji bi Gott wat gellen, dat is jo schietegol.<\/p>\n

Wenn wi w\u00fcrelk Totraun harrn to Gott, to hum, seggt Jesus, denn gung uns dat beter. Denn harrn wi dat all gor noch n\u00f6dig. Denn bruuksen wi uns nich immer fraagen: \u201eWat hollt mien Nahberschke of mien Arbeitskolleeg dorvan?\u201c, nee, denn weern wi free, dat to doon, wat good is un richtig, wat uns un de annern helpt. Wi w\u00fcrrn weeten, dat Gott uns leev hett un dat dat voel wichtiger is as all Ehr un all Ankiek van Minschen.<\/p>\n

Wat heet Ehre bi Gott? Jesus, Gott sien Soehn, hett uns eens immer weer f\u00f6r Oogen holln: Dat Gott dat L\u00f6ttje, dat, wat annern nix in \u2019 t Reeken hebben, hochhollt un wat \u00f6ver hett f\u00f6r de, de nich beklatscht un groot ruutkoomen, man de eenfach dor s\u00fcnd f\u00f6r annern, wiel h\u00f6r de Nood van de Minschen anroegen deit.<\/p>\n

Mi is dat immer weer v\u00f6r Oogen, wenn ik mit Minschen to doon hebb, de schwoor krank s\u00fcnd. Se k\u00f6\u00f6en nich voel doon, dat annern h\u00f6r ehren, h\u00f6r Levenskreis is meestens\u2019n heel B\u00fclt enger worrn. Un doch s\u00fcnd voel van h\u00f6r ganz stark, vull van Lebensfreud un dankbor f\u00f6r all dat, wat se noch k\u00f6\u00f6nen. Annern s\u00fcnd geern mit h\u00f6r tosammen, wiel een Kraft van h\u00f6r utgeiht, de ansteckt un de eegen Angst minner maakt. Disse Misnchen hebben dat nah mien Meenen schafft, dat mit de Ehr bi anner Minschen achter s\u00fck to laaten. De meesten van h\u00f6r weeten heel genau, dat se h\u00f6r Ehr bi Gott finnen, ok wenn se lang nich mehr so k\u00f6\u00f6nen, as se woll wullen.<\/p>\n

De een hett dit to meistern in sien Leven, leeve Gemeen, de anner dat. De een hett lichter to draagen, de anner stuurder. Man uplesd tellt nich dat, wat uns tomeeten is, in uns Leven. Nee ankoomen deit dat dor up, wo wi dor mit umgahnt. Of wi uns Ehr bi Gott soeken of bi de Minschen.<\/p>\n

Een Minschke, de up Gott sien Totraun setten deit un sien Ehr bi hum soecht, de is viellicht nich unbedingt beter as annern. Man he hett dat good. He bett dat beter. He hett dat Jachtern nich mehr n\u00f6dig, he mutt dor nich mehr achter an loopen, dat annern hum achten un ehren. He weet: Ik b\u00fcn\u2019n wertvollen Minschke. Ik hebb mien Wert bi Gott, egol, of ik nu jung b\u00fcn un gesund un good utseh un Arbeit hebb oder of mi dat ganz schlecht geiht un n\u00fcms mi wat in Reeken hett. Wenn wi uns dor up inlaaten k\u00f6\u00f6nen, finnen wo Halt. Wi marken wat van de Kraft, de uns un uns Leven draagen deit.<\/p>\n

Amen.<\/p>\n

Un Gott sien Free, de wied \u00f6ver dat ruutgeiht, wat Minschen s\u00fck utdenken koenn\u2019n, de sall jo Haart un jo Gedanken fastholln bi Jesus Christus. Amen.<\/em><\/strong><\/p>\n

\n

<\/a> (1) s. GottesdienstPraxis Serie A. Hg von Erhard Domay. III. Perikopenreihe. Bd. 3. G\u00fctersloh 2005, S. 41<\/p>\n

<\/a> (2) ebd.<\/p>\n

<\/a> (3) Alle Perikopentexte in plattdeutscher Sprache sind zu finden im \u201ePlattd\u00fc\u00fctsch Lektionar\u201c. Hg. von Anita Christians-Albrecht. Burgdorf 2004 (Zu beziehen bei der Herausgeberin)<\/p>\n

* Die Verse 3b.4 finden sich erst in einer sp\u00e4teren \u00dcberlieferung; \u00dcbersetzung: AG Kreis Verden <\/em><\/p>\n

<\/a> (4) \u00d6versetten van Anita Christians-Albrecht<\/p>\n

<\/a> (5) Toletzt leest in GottesdienstPraxis Serie A. Hg von Erhard Domay. III. Perikopenreihe. Bd. 3. G\u00fctersloh 2005, S. 44<\/p>\n

\n

Pastorin Anita Christians-Albrecht
\nBeauftragte der ev.-luth. Landeskirche Hannovers
\nf\u00fcr die Verk\u00fcndigung in plattdeutscher Sprache
\n<\/em>anita-juergen.albrecht@t-online.de <\/a><\/strong><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Predigt to\u2019n 1. S\u00f6nndag nah Dreefaltigkeit (Rieg III) | 29.5.2005 | Joh. 5, 39-45 | Anita Christians-Albrecht | Plattd\u00fc\u00fctsch S\u00f6nndag 2005 Een poor Woorden v\u00f6rweg: Eenfach is de Text, de dit Johr in \u201eRieg III\u201c an de Tour is, nich to predigen. Dat hett ok al so mennig hochd\u00fc\u00fctsch Prediger v\u00f6r mi faststellt: Disse Versen, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15746,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39,402,1,1297,727,157,853,114,526,349,3,915,109],"tags":[],"beitragende":[],"predigtform":[],"predigtreihe":[],"bibelstelle":[],"class_list":["post-10541","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-johannes","category-1-so-n-trinitatis","category-aktuelle","category-anita-christians-albrecht","category-archiv","category-beitragende","category-bibel","category-deut","category-kapitel-05-chapter-05-johannes","category-kasus","category-nt","category-plattdeutsch","category-predigten"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10541","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10541"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10541\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24862,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10541\/revisions\/24862"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15746"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10541"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10541"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10541"},{"taxonomy":"beitragende","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/beitragende?post=10541"},{"taxonomy":"predigtform","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtform?post=10541"},{"taxonomy":"predigtreihe","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtreihe?post=10541"},{"taxonomy":"bibelstelle","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/bibelstelle?post=10541"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}