{"id":21220,"date":"2000-06-11T16:03:17","date_gmt":"2000-06-11T14:03:17","guid":{"rendered":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/?p=21220"},"modified":"2025-03-14T16:04:55","modified_gmt":"2025-03-14T15:04:55","slug":"1-korinther-2-12-16-11","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/1-korinther-2-12-16-11\/","title":{"rendered":"1. Korinther 2, 12-16"},"content":{"rendered":"<table border=\"0\" width=\"600\" align=\"CENTER\">\n<tbody>\n<tr>\n<td align=\"CENTER\"><\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td align=\"CENTER\"><\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td>\n<hr \/>\n<\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td><span style=\"font-family: Arial;\"><span style=\"color: #0000a0; font-size: xx-small;\">Pfingstsonntag<\/span><br \/>\n<b>11.6.2000<br \/>\n1. Korinther 2, 12-16<\/b><\/span><br \/>\n<span style=\"font-family: Arial;\"><b>Werner Schwartz <\/b><\/span><\/p>\n<hr \/>\n<\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td align=\"LEFT\"><b><a href=\"file:\/\/\/Users\/amiralang\/Desktop\/Archiv%20GPI%20-%20U%CC%88bertrag\/archiv-2\/000611-3.html#lit\">Liturgische St\u00fccke<\/a><\/b><\/p>\n<p><b>Predigt zu Pfingsten: Unserm Herrgott soin Geischt in unsrer Welt <\/b><\/p>\n<p>De Aposchtl Paulus hot emol en Brief gschriwwe an die Gem\u00e4\u00e4 vun Chrischde in Korinth. Do hot er n allerhand gsacht, wo wichdich is fer se zum Glaawe.<\/p>\n<p>Er hot n verzehlt, dass unserm Herrgott soi Welt ganz annerscht is als wie die Welt, in dere wo mer lewen. Un dass des, wo in unsrer Welt gelde dut, nit immer des is, wo vor unserem Herrgott recht is, hot er gsacht.<\/p>\n<p>Un dann hot de Paulus gschriwwe (1. Korinther 2, 12-16):<\/p>\n<p><i>12 Mer h\u00e4n nit den Geischt kriecht, wo vun dere Welt is. Mer h\u00e4n unserem Herrgott soin Geischt kriecht. Vun doher wisse mer ach, was uns vun unserem Herrgott gschenkt worre is. 13 Un dodevun redde mer ach, awwer nit so, wie mer selwer dodevun redde kennden, vun dem all\u00e4\u00e4, wo mer wissen. Mer redden dodevun, wie s unserm Herrgott soin Geischt uns sacht. Weil mer soin Geischt in uns h\u00e4n, kenne mer sehe, was soin Geischt in unsrer ganze Welt bewirke dut. 14 En Mensch, so wie er aus sich selwer raus is, losst sich nit oi uf des, wo vun unserm Herrgott soim Geischt kummt. S kummt em so vor, als wie wann s norre Dummheide w\u00e4ren, un er kann iwwerhaupt nix dodevun verstehe. Weil, s muss alles aus em Geischt raus gsehe werre. 15 Seller Mensch awwer, wo ganz voll is vun unserm Herrgott soim Geischt, der dut alles vun do her beurdeile. Er selwer awwer kann vun nimand beurdeilt werre. 16 Wie\u2019s beim Prophet Jesaja h\u00e4\u00e4\u00dft: \u201eWer hot n schun rauskriecht, was unsern Herrgott im Sinn hot, un wer will em sache, wie s recht is?\u201c Mer awwer, mer h\u00e4n unserm Herr Jesus soin Geischt in uns<\/i>.<\/p>\n<p>Ehr liewe Leit,<\/p>\n<p>unserm Herrgott soin Geischt. In uns drin. S is eichentlich ganz \u00e4\u00e4fach. Unserm Herrgott soin Geischt is in uns drin. Un aus soim Geischt raus k\u00e4nne mer lewe. So \u00e4\u00e4fach is des.<\/p>\n<p>Odder am End doch nit? Wie is en des? Was fer ein Geischt is n in uns drin? Aus was fer em Gesicht raus du mer dann lewe?<\/p>\n<p>1<br \/>\nAlsemol kummt s uns so vor, als wie wann en annere Geischt uns bstimme deet als wie der vun unserm Herrgott.<\/p>\n<p>Gugge mer uns nor um unner uns. Do geht s schun alsemol e bissel rau zu um uns her. De \u00e4\u00e4nd gennt em annere nit de Butter uf em Brot. De \u00e4\u00e4nd versucht de annere auszedrickse. Do gelt k\u00e4\u00e4 Ricksicht und k\u00e4\u00e4n Respekt. Do is halt jeder sich selwer de N\u00e4chschde. Un do fliegen halt die Fetze.<\/p>\n<p>Des is im Kl\u00e4\u00e4ne so wie im Gro\u00dfe. Bei uns deh\u00e4\u00e4m, am Kichedisch un in de Wohnstub, in de Schul, im Betrieb, im Veroi, iwwerall, un wann ehr s noch nit wissen, dann verot ich eich des heit: sogar in de Kerch is des so. Iwwerall geht s zu, wie s in dere Welt halt zugeht.<\/p>\n<p>Un jeder frocht sich: Wo k\u00e4m mer dann hie, wammer do nit mitmache deet? Do det mer nor selwer de Kerzere ziehe. Un des kann s jo ach nit soi.<\/p>\n<p>N\u00e4\u00e4, do k\u00e4nnte mer unser Gschichde verzehle. Mer h\u00e4dden e ganzi Weil ze du, wann mer do aafange deeden mit em Verzehle. Do k\u00e4nnden mer jammre un klache, bis em schier s Heile kumme deet.<\/p>\n<p>So geht halt zu in dere Welt, do bei\u00dft k\u00e4\u00e4 Maus en Fade draa ab. Des is de Geischt vun dere Welt, in dere wo mer lewen. All sin se nor uf ehrn Vord\u00e4\u00e4l aus, allminner. Mer dann halt ach. Was soll mer dann sunscht mache?<\/p>\n<p>2<br \/>\nDes is nit fer ugf\u00e4hr so. Des is so, weil die Welt so is, wie se is. Vun Aafang aa. Genauer gsacht: Fascht vun Aafang aa. Nit erscht seit neilich, wie mer m\u00e4\u00e4ne k\u00e4nnt. So is die Welt un so sin die Mensche.<\/p>\n<p>In de Biwel werd e Gschicht verzehlt, wie des aagfange hot. Do hot de liewe Gott die Welt gemacht. Weil se halt nit vun all\u00e4\u00e4 aus em Nix hot raus kumme k\u00e4nne. Un dann hot er alles gut oigericht. Alles so gmacht, wie er selwer s hot hawwe wolle. Un alles war gut, richdich gut. Am Aafang.<\/p>\n<p>Un so h\u00e4tt s bleiwe k\u00e4nne. Wann er nit &#8211; weil er nit hot all\u00e4\u00e4 bleiwe wolle, de liewe Gott -, wann er nit die Mensche gschaffe h\u00e4tt, uns Mensche, so wie mer halt emol sin. Selbst\u00e4nnich un storrkeppich, un mer wollen uns nix sache losse, vun nimmand nix. Mer m\u00e4\u00e4nen, mer wissden selwer, was gut is fer uns. Un des wolle mer dann ach ubedingt hawwe. Wie ewe die Frucht vun dem Baam im Paradies.<\/p>\n<p>Und dodemit war s aus mit em Paradies. Do hot des Elend aagfange. Un s is vun mol zu mol schlimmer worre.<\/p>\n<p>Ebbel strenze, wo em nix aagehen, en Turm bau, der wo bis an de Himmel gehe soll, noch de Sterne greife, wisse wolle, was gut is un was bees is. Selwer halt e bissel de Herrgott spiele wolle. Des war s, dodemit hot s aagfange.<\/p>\n<p>Ach weil mer unnernanner aagfange h\u00e4n, dass mer gechenanner gewest sin. \u00c4\u00e4ner geche de annere. Ich war s nit, die war s. Warum guggscht du des, wo der der gebt, besser aa als wie moins? Des kann ich gar nit verdraache. Nix wie weg mit em. Ich schlach em de Sch\u00e4del oi.<\/p>\n<p>Ehr kennen doch all die Gschichde vum Aafang vun unsrer Biwel. Uralde Gschichde. Un die wollen jo nit verzehle, wie \u00e4\u00e4ns noch em annere bassiert is. Des w\u00e4r jo kinnisch. Die wollen uns zeiche, wie s zugeht uf dere Welt, unner uns Mensche. So is die Welt, wollen se sache. So sin die Mensche. Allminanner.<\/p>\n<p>K\u00e4\u00e4ner is gut, ach nit \u00e4\u00e4ner. Noch nit emol du selwer.<\/p>\n<p>Ich w\u00e4\u00e4\u00df, des fallt schwer ze kabiere. Des will \u00e4\u00e4fach nit in moin Kopp noi. K\u00e4\u00e4ner is gut, ach nit \u00e4\u00e4ner, noch nit emol ich selwer. Wo ich doch sunscht immer m\u00e4\u00e4n, nor die annere w\u00e4rn so schlecht, un ich w\u00e4r de \u00e4\u00e4nzich gude Mensch odder wenigschdens \u00e4\u00e4ner vun dene wenniche, die wo gut sin.<\/p>\n<p>N\u00e4\u00e4, des will nit in moin Kopp noi. E bissel viel, des, wo die Biwel em do zumut.<\/p>\n<p>Nor alsemol, wann k\u00e4\u00e4ner zuguggt un zuheert, wann ich so ganz all\u00e4\u00e4 fer mich bin, dann kummt mer s fer en Acheblick. Do denk ich so fer mich \u2013 awwer nor, wann mer ach werklich k\u00e4\u00e4ner beim Denke zuguggt un zuheert \u2013 do denk ich alsemol fer mich, s k\u00e4nnt jo werklich so soi, dass ich mer selwer ach alsemol ebbes Schlechdes zudraue deet. Fascht so wie dene annere, vun dene wo ich w\u00e4\u00e4\u00df, was fer schlechde Lumbe des sin. E bissel ebbes Schlechdes wenigschdens, nadierlich nit so schlecht, wie die annere sin, awwer e bissel schlecht dann halt doch.<\/p>\n<p>\u201eAlles, wo die Mensche in ehrm Herz denken, des is schlecht, vun kl\u00e4\u00e4 uf\u201c, h\u00e4\u00e4\u00dft s in de Biwel in \u00e4\u00e4ner vun dene Gschichde am Aafang. Ja, alsemol kummt s em schun so vor, wann mer mol ganz ehrlich is zu sich selwer.<\/p>\n<p>3<br \/>\nDes sachen die alde Gschichde. S sin Gschichde. Ebbes anneres h\u00e4mmer nit. Nor Gschichde. Was k\u00e4nnt mer sunscht ach hawwe? Iwwer des, wo s do drum geht, do kammer nit annerscht als wie mit Gschichde redde. Mit Gschichde un Bilder, weil, alles annere deet em liewe Gott es Heft aus de Hand nemme. Wie k\u00e4me mer uns dann vor, wann mer kl\u00e4\u00e4ne Menschekinner so du deeden, als wann mer alles verstehe k\u00e4nnden? Dann w\u00e4re mer selwer schun widder uf em Wech, dass mer de liewe Gott spiele wollden, un des dut uns nit gut.<\/p>\n<p>Weil, immer wann Mensche aagfange h\u00e4n, die liewe Gott ze spiele, h\u00e4n se annere unnerdrickt und rumgstumbt. Dann h\u00e4n se n ehrn eichene Wille ufgezwunge, un galsemol, wann se nit bariert h\u00e4n, h\u00e4n se se am End umgebrocht.<\/p>\n<p>So is des mit unserer Welt. Des is de Geischt vun dere Welt. Elend, verdorwe un kreizschlecht. K\u00e4\u00e4 Wunner, wann mer Mensche dann so sin, wie mer sin. So is die Welt halt.<\/p>\n<p>Awwer: So derf se nit bleiwe. Des spiere mer dief in uns drin. Mer waaden druf, dass unser Welt annerscht wird. Un: So muss se nit bleiwe. Nit, wann s noch unserm Herrgott geht. Weil, er macht die Welt so, wie er se hawwe will.<\/p>\n<p>Dodefor hot er sellemols aagfange, wie er sich des kl\u00e4\u00e4ne Volk Israel ausgsucht hot. Dene hot er gsacht, wie er die Welt hawwe will. Dene hot er soi Gebode gewwe. \u201eEhr sollen&#8230; un: ehr sollen nit&#8230;\u201c Vielleicht wissen ehr s noch aus den Konfirmandestunn. Er hot en die Gebode gewwe, dass se wissen, was se du sollen, dass am End die Welt so wird, wie de liewe Gott se hawwe will. Un &#8211; dass se selwer dodebei mithelfe k\u00e4nnen.<\/p>\n<p>Des is alsemol gut gange un alsemol nit. Desweche hot er se immer widder mol druf stumbe misse. Ehr missen de Gebode gehorche, sunscht geht die ganz Welt zum Deiwel. Ehr missen selwer ebbes du, dass die Welt annerscht wird. Immer widder hot er es en sache misse.<\/p>\n<p>4<br \/>\nUn speeder dann, Johrhunnerde speeder, do hot unsern Herrgott sich vorgenumme, dass er selwer die Welt zurechtbringt. In unserm Herr Jesus is er uf die Erd kumme. Er hot gelebt unner uns. Ewe so, wie de liewe Gott will, dass mer Mensche lewen.<\/p>\n<p>Gut war er zu de annere. Gholfe hot er n. Grad dene, wo s am meischde needich ghat h\u00e4n. Un er hot en gsacht, dass se gut zunanner soi sollen. Sie sollen ehrn N\u00e4chschde liewe wie sich selwer, hot er gsacht. Un sie sollen sich uf ehrn Herrgott verlosse. Un die zw\u00e4\u00e4 Sache deeden zsammegheere: An de liewe Gott glaawe un die annere liebhawwe. Weil, wann de an die liewe Gott glaabscht, dann w\u00e4\u00e4scht de, dass mer allminanner soi Kinner sin, un dann kannscht em annere nit bees soi. Dann muscht fer en sorche<\/p>\n<p>Des is em nit gut bekumme, unserm Herr Jesus. Die Mensche h\u00e4n sich des nit so \u00e4\u00e4fach gfalle losse. Weil der Herr Jesus dodemit n\u00e4mlich die Grenze verwischt hot. Die Grenze, wo do sin zwische den, die wo sich aagstrengt h\u00e4n, dass se halbwegs orntliche Mensche sin \u2013 so Leit, wie meer es sin-, un dene annere, die wo des wiwwerhaupt noch nit ernschthaft browiert h\u00e4n.<\/p>\n<p>Des hot se in ehrer Ordnung gsteert, un desweche h\u00e4n se unsern Herr Jesus ufgehenkt. Awwer \u2013Gott sei Dank &#8211; dodemit is die Gschicht nit zu End. De liewe Gott hot unsern Herr Jesus nit im Doot gelosst. Er hot em in soi eichens gro\u00dfes Lewe noi ufgenumme. Un dodemit hot er gezeicht: Die, wo so lewen, wie unsern Herr Jesus gelebt hot, die sin uf soinere Seit. Un unsern Herrgott bleibt uf dene ehrer Seit, uf ewich bleibt der bei en.<\/p>\n<p>5<br \/>\nUn noch \u00e4\u00e4ns: \u00c4\u00e4 fer allemol hot unsern Herr Jesus, wo er gstorwe is, alles in die Reih gebrocht, wo letz is in dere Welt. Allem, wo bees is, hot an soim Kreiz e End gfunne. Do is en Wech frei worre zurick zu unserm Herrgott. S steht nix meh zwische em liewe Gott un soine Mensche. Nix meh.<\/p>\n<p>Vun jetzt aa k\u00e4nnen mer Menschekinner widder Vadder sache zu unserm Herrgott. Weil er uns alles vergewwe hot, wo zwische ihm un uns stehe k\u00e4nnt. Weil er uns ganz uf soi Seit riwwer zieht. Weil er halt unsern Gott is, un mer sin soi Kinner.<\/p>\n<p>Do is ebbes bassiert, sellemols, mit unsrer Welt. Weil de liewe Gott es so hot hawwe wolle. Do is ebbes ganz annerscht worre.<\/p>\n<p>Die Gschicht vun de Pingschde verzehlt dodevun. Unsern Herrgott hot soin Geischt iwwer die Welt ausgegosse. Iwwer all die, wo an en glaawen un mit em lewe wollen. Un dodemit is alles ganz annerscht worre. Die ganz Welt is annerscht worre.<\/p>\n<p>Unserm Herrgott soin Geischt is uf \u00e4\u00e4mol do in soiner Welt. In soine Menschekinner. Wie die Prophede frieher gsacht h\u00e4n. Die ganz Welt is voll vun unserm Herrgott soim Geischt. Alle Mensche sin voll vun em.<\/p>\n<p>6<br \/>\nWann des so is, dann h\u00e4tt jo die Froch, wo mer uns am Aafang gfrocht h\u00e4n, e Antwort: Was fer en Geischt is n in uns drin? Aus was fer em Geischt raus dun mer lewe? Aus en Geischt vun dere Welt odder aus unserm Herrgott soim Geischt?<\/p>\n<p>Ich behaupt heit emol \u00e4\u00e4fach: Aus unserm Herrgott soim Geischt. Wann ach vielleicht nor alsemol, wann s gut geht, un nit \u00e4\u00e4nzich un all\u00e4\u00e4.<\/p>\n<p>Heere mer noch emol uf de Aposchtl Paulus un uf des, wo er uns do sacht. Mer h\u00e4n en Geischt kriecht, wo uns zeicht: Alles, wo fer uns wichdich is im Lewe, krieche mer gschenkt. Des h\u00e4mmer nit aus uns selwer raus. Mer h\u00e4n uns unser Lewe nit selwer gewwe. Mer k\u00e4nne uns noch so aastrenge, mer wern nit gut aus uns selwer raus all\u00e4\u00e4. Ich w\u00e4\u00e4\u00df: Des geht uns geche de Strich. Des is nit des, wo vor unsrer Welt fer richdich gelde dut. Mer wird sch\u00e4\u00e4l aageguggt, wammer des so sacht. Des nemmt em kaum \u00e4\u00e4ner ab. Die halden em all fer doof.<\/p>\n<p>Awwer so is es doch. K\u00e4\u00e4ner vun uns schafft s, dass er vor unserm Herrgott gut dosteht, k\u00e4\u00e4ner vun uns schafft des aus eichener Kraft. Un wann mer noch so gut sin un noch so dichtich. Was mer brauchen, des hot unsern Herrgott selwer fer uns gedaa.<\/p>\n<p>Des is es, wo mer spieren, wann soin Geischt in uns is. S Wichdigschde im Lewe h\u00e4mmer vun unserm Herrgott kriecht.<\/p>\n<p>7<br \/>\nUn dann is es awwer noch ebbes, wo mer in uns spiere: Unserm Herrgott soin Geischt, unserm Herrgott soi Kraft is in uns drin. Mer k\u00e4nnen aus soim Geischt raus lewe. Un soin Geischt is do in unsrer Welt. Iwwerall is er am Schaffe un Wirke. Midde unner uns.<\/p>\n<p>Glaawen er s nit? Mer h\u00e4n unserem Herrgott soin Geischt in uns drin. Mer h\u00e4n unserm Herr Jesus soim Geischt in uns drin. Mer missen en nor raus losse.<\/p>\n<p>Guggen eich nor mol um. H\u00e4n er noch nit gemerkt, was es alles unner uns gebt an Gudem, wo alle Dach gedaa wird? Wo \u00e4\u00e4ner uf de annere ufbasst un \u00e4\u00e4ner fer de annere sorcht?<\/p>\n<p>Denken doch nor mol dodraa, was alles unner uns in &#8230; odder sunschtwo bassiert.<\/p>\n<p>Wo Kinner noch ehrm Vadder odder ehre Mudder guggen un fer se sorchen. Wo en Nochber fer de anner do is. Wo mer sich kennt un sich halt nit all\u00e4\u00e4 losst, wann s needich is. Wo \u00e4\u00e4ner in ener Firma, in de Schul, uf de Gass en annere mol frocht, wie s em geht. Wo \u00e4\u00e4ns nit all\u00e4\u00e4 gelosse wird, wann de Mann oder die Fraa gstorwe is, un Aaschluss find an e paar Leit, wo sich um \u00e4\u00e4ns kimmern. Wo \u00e4\u00e4ns \u00e4\u00e4fach spiert, do is en annere nit gut druf, un dann \u00e4\u00e4fach fer en do is, e gudes Wort fer en hot un bei em is.<\/p>\n<p>Dausend Sache k\u00e4nnden mer do ufzehle. Dausend Sache. All des Gude, wo unner uns Dach fer Dach gedaa wird. Un s deet k\u00e4\u00e4 End nemme.<\/p>\n<p>(Wissen er was, nochher geb ich eich an de Deer ebbes ze schreiwe, un dann dun er drau\u00df uf den gro\u00dfe Babierbahne vor de Kerchedeer \u00e4\u00e4fach emol alles ufschreiwe, was eich oifallt, wo unner uns \u00e4\u00e4ns fer s annere do is.<\/p>\n<p>Unserm Herrgott soin Geischt in unsrer Welt. S w\u00e4r doch gelacht, wammer do nit allerhand zsammebr\u00e4chden. Ich bin sicher, do steht am End es ganze Blatt voll, vun owwe bis unne, ringsum die ganz Kerch schiergar.<\/p>\n<p>Unserm Herrgott soin Geischt in unsrer Welt. Mer h\u00e4n unserm Herrgott soin Geischt in uns. Un mer k\u00e4nnen des du, wo er vun uns hawwe will.<\/p>\n<p>Mer missen vielleicht nor mol unser Aache ufmache, dann k\u00e4nne mer des schun sehe. Ich glaab, mer h\u00e4n nor nit so Acht druf. Mer sehe immer nor des, wo schlecht is un schlimm. Mer sollden emol e bissel meh achtgewwe uf all des annere, des wo unner uns an Gudem gedaa wird, dann deeden mer schun merke, dass unserm Herrgott soin Geischt am Werk is in unsrer Welt.<\/p>\n<p>Alla, basse mer e bissel dodruf uf. Gugge mer uns um unner uns. Unserm Herrgott soin Geischt is am Werk unner uns.<\/p>\n<p>Awwer des hot wie alles in de Welt en Hoke: Es geht nit ohne uns. Mer sin mit debei. Mer k\u00e4nnen Gudes du. Bstimmt nit aus unsrer Kraft all\u00e4\u00e4. Awwer aus dere Kraft, wo unser Herrgott uns gebt.<\/p>\n<p>Weil, er will soinere Welt zum Gude helfe. Er will Gudes du. Un er will, dass mer Gudes dun. Wie sacht deer Aposchtl Paulus:<\/p>\n<p><i>Mer h\u00e4n nit den Geischt kriecht, wo vun dere Welt is. Mer h\u00e4n unserem Herrgott soin Geischt kriecht. Doher wisse mer ach, was uns vun unserem Herrgott gschenkt worre is&#8230; Weil mer soin Geischt in uns h\u00e4n, kenne mer sehe, was soin Geischt in unsrer ganze Welt bewirke dut.<\/i><\/p>\n<p>Un des wolle mer nochher ufschreiwe, bis ins \u00c4\u00e4nzelne noi. Dass mer draa denken, dass mer s selwer nit vergessen. Un dass anner Leit es sehe.<\/p>\n<p>Unserm Herrgott soin Geischt in unsrer Welt. Amen.<\/p>\n<p><a name=\"lit\"><\/a><b>Liturgische St\u00fccke <\/b><\/p>\n<p>Psalm 27<\/p>\n<p align=\"justify\"><i>Unsern Herrgott is fer mich wie e Licht,<br \/>\nwo moi Lewe hell macht.<br \/>\nVor wem sollt ich mich do ferchde?<br \/>\nMoin Herrgott gebt moim Lewe Kraft.<br \/>\nVor wem sollt ich do Angscht hawwe?<br \/>\n\u00c4\u00e4ns deed ich moin Herrgott gern bidde,<br \/>\n\u00e4\u00e4ns h\u00e4tt ich gern vun em:<br \/>\ndass ich moi Lebdach bei em in soiner Neeh bleiwe kennt,<br \/>\nals wie wann ich in soim Haus wohne deet.<br \/>\nIch deet gern zugucke, wie en all minanner feire dun,<br \/>\nalle Mensche un alle Diere un alle Engel,<br \/>\nmidde in soim wunnersch\u00e4ne Templ.<br \/>\nGott, heer doch uf moi Stimm, wann ich zu deer ruf.<br \/>\nGuck runner uf mich un heer uf mich.<br \/>\nIn moim Herz drin sag ich deer,<br \/>\nwas du zu uns gsagt hoscht:<br \/>\nEhr sollen zu mer kumme un noch mer suche.<br \/>\nDesweche kumm ich zu deer und such dich.<br \/>\nGuck doch runner uf mich, versteckel dich nit.<br \/>\nUn stump mich in doim Zorn nit vun deer fort.<br \/>\nDu helfscht mer doch. Verloss mich nit.<br \/>\nUn loss mich doch spiere, dass du do bischt.<br \/>\nUf dich will ich mich ganz verlosse.<br \/>\nMoin Vadder un moi Mudder gehen mol vun mer fort.<br \/>\nAwwer du, liewer Gott, nemmscht mich doch uf.<br \/>\nIch glaab \u00e4\u00e4fach, am End werr ich sehe,<br \/>\nwie gut du zu uns all bischt,<br \/>\nzu all dene, wo uf dere Welt wohnen.<br \/>\nBass nor uf. Du muscht nit verzweifle.<br \/>\nVerloss dich \u00e4\u00e4fach uf doin Herrgott.<br \/>\nGlaab an en un fr\u00e4\u00e4 dich draa.<\/i><\/p>\n<p>Eingangsgebet<\/p>\n<p>Liewer Gott, du hoscht uns doin Heilicher Geischt versproche. Du willscht en in uns noi gewwe, dass mer en spiere in uns. \u2013 Alsemol fiehle mer uns gar nit so, als wann doin Geischt in uns drin w\u00e4r. Do simmer iwwel draa un wissen nit, wie alles emol e End nemmt. &#8211; Kumm du zu uns mit doim Geischt. Loss en uns spiere. Mach uns nochemol zu neie Mensche. Helf uns, dass mer uns uf dich verlossen un lewen, wie du s vun uns hawwe willscht. Amen.<\/p>\n<p>Lesung<\/p>\n<p>Pfingstgeschichte<br \/>\noder: Vum Turmbau in Babel, aus Walter Sauer, Die P\u00e4lzer Biwel, Landau 1991<\/p>\n<p>Gebet<\/p>\n<p>Liewer Gott, du hoscht doi Welt gut gemacht, un du willscht, dass se am End gut werd. Dodevor willscht du mit doim Geischt bei uns soi. Dodriwwer simmer froh.<\/p>\n<p>Loss uns die Welt mit doine Aache sehe. Loss uns sehe, wo iwwerall Gudes unner uns bassiert. Wo \u00e4\u00e4ns em annere helft un wo mer ferenanner do sin. Jede \u00e4\u00e4nzelni gudi Tat, wo mer unnernanner dun, loss du wie en Stern iwwer doinere Welt funkle.<\/p>\n<p>Loss uns spiere, dass doin Geischt in unsrer Welt un in unserm eichene Herz drin do is. Helf uns, dass mer aus doim Geischt raus alles dun, wo mer k\u00e4nnen, dass doi Welt so gut wird, wie du se hawwe willscht.<\/p>\n<p>Helf du dene, wo all\u00e4\u00e4 sin, an dene wo annere \u00e4\u00e4fach vorbeigehen. Helf du dene, wo nor sich selwer sehen un wo nor ehr eichenes Glick suchen, dene, wo iwwerall Hass schieren un wo ohne Ricksicht uf annere un mit Gewalt ehrn Wille dorchsetzen. Mach du dene ehr Herz w\u00e4\u00e4ch, geb en doin Geischt un loss se e bissel ebbes fiehle fer die Mensche newer ne.<\/p>\n<p>Helf du dene, wo schlimm draa sin, de kranke Leit, de arme Leit uf dere Welt. Loss se \u00e4\u00e4ner finne, wo ehn helft. Un loss se wisse, dass du fer se do bischt.<\/p>\n<p>Helf du ach dene viele Leit do, wo unner em Kriech leiden un unner ener Hungersnot. Loss se nit verzweifle un geb dene, wo helfe k\u00e4nnen, doin Geischt, dass se am End dann ach helfe dun.<\/p>\n<p>Loss die, wo unner uns gstorwe sin, bei deer ufghowe soi &#8230; Loss se bei deer e Lewe finne, wo k\u00e4\u00e4 End hot. Un trickel du dene die Tr\u00e4ne ab, wo traurich dodriwwer sin, dass se \u00e4\u00e4ns h\u00e4n gehe losse misse, wo se lieb ghat h\u00e4n. Geb ehn Kraft fer ehrn Wech.<\/p>\n<p>Uf dich wolle mer uns verlosse. Am End loss uns bei deer ufghowe soi und fer immer spiere, dass du gut zu uns bischt.<\/p>\n<p>ein Lied<\/p>\n<ol type=\"1\">\n<li>Kumm her, du Geischt vum Herrgott, \/ un kehr heit bei uns oi, \/ mach s hell in unsre Herze \/ un loss uns bei deer soi. \/ Steck uns aa mit doim Feier, \/ mach alles in uns nei, \/ un loss uns immer treier \/ fer dich doi Kinner soi.<\/li>\n<li>Mer wollen dich bekenne, \/ weil du ganz zu uns haltscht, \/ uns nit alsfort verrenne, \/ weil d sunscht blo\u00df ane fallscht. \/ Mer wollen zu deer gheere \/ fer jetzt un alle Daach \/ un uns gar nit beschwere, \/ du helfscht, dann geht s jo ach.<\/li>\n<li>Du liewer Gott, jetzt heer uns \/ un loss uns nit all\u00e4\u00e4. \/ Mer m\u00e4\u00e4nen alsmol, s deet nit \/ meh weider mit uns geh. \/ Helf, dass mer heit die Kraft h\u00e4n, \/ fer dich ganz oizusteh \/ un alle Leit zu saache, \/ wie gut s uns mit deer geht.<\/li>\n<\/ol>\n<p align=\"justify\"><i>Melodie EG 243: Lob Gott getrost mit Singen, vun em Volkslied aus em 16. Johrhunnert, Entlaubt ist uns der Walde, fer e Kerchelied iwwernumme in Nirnberg 1535 &#8211; noch em Lied EG 136, O komm, du Geist der Wahrheit, vum Philipp Spitta, 1827, nochgedicht vum Werner Schwartz, 1994.<\/i><\/p>\n<p>Weitere Lieder finden sich in dem B\u00fcchlein <i>Kerch uf p\u00e4lzisch<\/i>, das bei der unten angegebenen Adresse bestellt werden kann.<\/p>\n<p><b><i>Protestantisches Dekanat, Dekan Dr. Werner Schwartz<br \/>\nGartenstra\u00dfe 6, 67227 Frankenthal (Pfalz), Telefon 06233-880 80, Fax 880 881<br \/>\n<a href=\"mailto:dekanat.frankenthal@t-online.de\">eMail dekanat.frankenthal@t-online.de <\/a>oder<br \/>\n<a href=\"mailto:werner.schwartz@t-online.de\">werner.schwartz@t-online.de<\/a><br \/>\n<a href=\"http:\/\/www.evpfalz.de\/bezirke\/franken\">Internet www.evpfalz.de\/bezirke\/franken<\/a><\/i><\/b><\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td><\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td><\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td><\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td align=\"CENTER\"><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/breu.de\/cgi-bin\/01mcco.pl?j=2&amp;bn=neukirch&amp;f=000611-3.html&amp;r=r1&amp;w=\" width=\"1\" height=\"1\" \/><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pfingstsonntag 11.6.2000 1. Korinther 2, 12-16 Werner Schwartz Liturgische St\u00fccke Predigt zu Pfingsten: Unserm Herrgott soin Geischt in unsrer Welt De Aposchtl Paulus hot emol en Brief gschriwwe an die Gem\u00e4\u00e4 vun Chrischde in Korinth. Do hot er n allerhand gsacht, wo wichdich is fer se zum Glaawe. Er hot n verzehlt, dass unserm Herrgott [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":21105,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[42,727,157,853,114,842,349,3,387,109,1582],"tags":[],"beitragende":[],"predigtform":[],"predigtreihe":[],"bibelstelle":[],"class_list":["post-21220","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-1-korinther","category-archiv","category-beitragende","category-bibel","category-deut","category-kapitel-02-chapter-02-1-korinther","category-kasus","category-nt","category-pfingstsonntag","category-predigten","category-werner-schwartz"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21220","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21220"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21220\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21223,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21220\/revisions\/21223"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21105"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21220"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21220"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21220"},{"taxonomy":"beitragende","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/beitragende?post=21220"},{"taxonomy":"predigtform","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtform?post=21220"},{"taxonomy":"predigtreihe","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtreihe?post=21220"},{"taxonomy":"bibelstelle","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/bibelstelle?post=21220"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}