{"id":21531,"date":"2001-12-15T12:18:59","date_gmt":"2001-12-15T11:18:59","guid":{"rendered":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/?p=21531"},"modified":"2025-04-16T20:11:03","modified_gmt":"2025-04-16T18:11:03","slug":"1-timotheus-316-7","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/1-timotheus-316-7\/","title":{"rendered":"1. Timotheus 3,16"},"content":{"rendered":"\n\n\n\n\n\n
\n
<\/a>G\u00f6ttinger Predigten im Internet
\nhg. von Ulrich Nembach und Johannes Neukirch <\/a><\/b><\/div>\n
\n<\/td>\n<\/tr>\n
\n
Christvesper 24. Dezember 2001
\nPredigt \u00fcber 1. Timotheus 3,16, verfa\u00dft von Heinrich Kr\u00f6ger
\n<\/span><\/b><\/div>\n
\n<\/td>\n<\/tr>\n
De Dag is dor. Op\u00b4n Kalenner steiht de 24. Dezember. Nu is Wiehnachtenobend. Man so\u00b4n Dag un Datum op Papier bringt noch keen Fest un keen Fier. Mannigeen fraagt: Woans kann\u00b4t bi mi Wiehnachten warden? Dor k\u00fcnn us een Bibelwoord to helpen. F\u00f6r vundaag heet dat 1. Timotheus 3,16 so:
\nBannig groot is dat Geheemnis vun de Fraamheit:
\nAn\u00b4n Dag kaamen as Minsch,
\nutwiest d\u00f6rch Gott sienen Geist,
\nsehn worden vun de Engels,
\nk\u00fcnnig maakt \u00fcnner de V\u00f6lker,
\nGlooven funnen in de W\u00fclt,
\nophaaven hooch in Iehren.Dit l\u00fctt Gedicht mit s\u00f6ss Reegen is een Christusleed ut de ierste Christentied. Hier ward Jesus Christus sien Weg in\u00b4n Blick nahmen, sien Leven in\u00b4n L\u00e4ngssnitt vun Wiehnachten bet Himmelfohrt.<\/p>\n

Vunobend kummt dit Christusleed mit de Wiehnachtsgeschicht tohoop, so as Lukas se vertellt. Mi d\u00fcnkt, dat l\u00fctt Gedicht sett Lukas sien Geschicht nee\u00b4e Lichter op. Disse Lichter w\u00fcllt we nah un nah ansteken: Een to Anfang, tweemol twee in de Midd un een tolest.<\/p>\n

Toierst heet dat vun em, den sien Naam gor nich seggt ward: „An\u00b4n Dag kaamen as Minsch“. Dat is de Oeverschrift vun dat Gedicht, de Oeverschrift vun Jesus Christus sienen Weg: An\u00b4n Dag kaamen as Minsch.<\/p>\n

Lestdaags seeten we mit een Bisch\u00f6\u00f6pin tohoop un jedeen sch\u00fcll verstellen, wat em or ehr in de Spiritualit\u00e4t, in de Fr\u00f6mmigkeit wichtig w\u00fc\u00fcr. Een junge Fr\u00fcnd s\u00e4\u00e4: „Dat Gr\u00f6ttste, wat ik betlang belevt heff, dat is de Gebuurt vun us\u00b4 ierste Kind. As bi mien Froo nachts de Wehen insetten d\u00e4\u00e4n, hebbt we tohoop b\u00e4\u00e4dt, dat allens good gahn m\u00fcch, un denn g\u00fcng\u00b4t in\u00b4t Krankenhuus. In dree St\u00fcnnen w\u00fc\u00fcr dat Kind dor un “ – so s\u00e4\u00e4 de gl\u00fcckliche Vader -“ ik w\u00fc\u00fcr dor mit bi un h\u00f6\u00f6l us\u00b4 Kind op\u00b4n Arm.“ Dor is em wat vun dat Wiehnachtswunner opgahn: „An\u00b4n Dag kaamen as Minsch“.<\/p>\n

Dat meent Lukas in sien Wies, wenn he vun Maria un Josef vertellt: Se harrn keenen Platz in de Harbarg, se wickeln dat Kind in Winneln un l\u00e4\u00e4\u00b4n dat in een Kr\u00fcff. Ganz \u00fcnnen fangt Jesus sien Weg an. Dat is dat Ierst un dat Haupt.<\/p>\n

Wieter heet dat: „Utwiest d\u00f6rch Gott sienen Geist“. Ok dor weet Lukas wat vun. De Engel Gabriel k\u00fcnnigt Maria in Nazereth an: „De hillige Geist ward oever di kaamen un wat du to W\u00fclt bringen deist, schall Gott sien Soehn heeten“. So wiest sik dat bi Jesus sien D\u00f6\u00f6p: De Himmel deit sik op un de hillige Geist kummt hendaal as Duuv un r\u00f6ppt em to: „Du b\u00fcst mien leeve Soehn“. In de Wiehnachtsgeschicht seggt de Engel to de Sch\u00e4\u00e4pers: „Jo is vundaag de Heiland gebooren. Dat is Christus, de Herr, in David sien Stadt.“ Dit tohoop maakt Wiehnachten ut: „An\u00b4n Dag kaamen as Minsch, utwiest d\u00f6rch Gott sienen Geist“.<\/p>\n

Vun dissen Eenen un Besonnern seggt dat l\u00fctt Leed: „Sehn worden vun de Engels“. De Hymnus dinkt wol an den himmlischen Hoffstaat, de \u00fcm den H\u00f6\u00f6chsten versammelt is; all freit sik mit. Lukas vertellt dat so: Mit Maal w\u00fc\u00fcren bi den Engel de Mehrsten vun de himmlische Heerschaar. Bet in\u00b4n Himmel reckt, wat sik oever Nacht in Bethlehem daan hett. Dat is \u00b4n St\u00e4\u00e4d un Oogenblick, den Aten antohoolen. We s\u00fcnd in de Midd vun dat Bibelleed un sch\u00fcllen nu een Musikst\u00fcck nachsinnen.<\/p>\n

De veerte Reeg bringt gewaltig wat in Gang: „K\u00fcnnig maakt \u00fcnner de V\u00f6lker“. Dat is en Barg mehr as in de Wiehnachtsgeschicht steiht. Dor ward jo to Hauptsaak an dat Volk Israel dacht: Jesus de Messias f\u00f6r de Juden. Dat ok de annern V\u00f6lker mitmeent s\u00fcnd, wiest bi Matth\u00e4us de Steernd\u00fc\u00fcders ut\u00b4n Oosten.<\/p>\n

Wat to Jesus sien Levstieden af un to v\u00f6rkummt un wat he bi sien Himmelfohrt sien J\u00fcngers opdr\u00e4\u00e4gen deit, dat g\u00fcllt in us\u00b4 Leed vun Anfang an: Dat Evangelium is nich bloots f\u00f6r dat utw\u00e4hlte Volk dacht, nee, dat ward all de Minschen k\u00fcnnig maakt. Wiehnachten geiht de W\u00fclt an.<\/p>\n

Dat klingt good un sch\u00f6\u00f6n, magst du dinken. Man wat bringt dat in ? W\u00fcllt de L\u00fc\u00fcd dat Evangelium oeverhaupt h\u00fc\u00fcren ? Us\u00b4 Leed hett dor keenen Twievel an, nee, dat stellt klipp un kloor fast. „Glooven funnen in de W\u00fclt“. Jesus sien Saak blifft nich in\u00b4n Winkel un an\u00b4n Rand, nee, se geiht rut in de wiede W\u00fclt. Jo, dor findt se Anklang un Anhang.<\/p>\n

Wo kann dat angahn ? fraagst du villicht. De Bibel s\u00fcht dat so: Wo inkelte Minschen den Anfang mit\u00b4n Glooven maakt, dor geiht\u00b4t ok wieter; dor bruukt us nich bang \u00fcm to we\u00b4n. Un wo de iersten to\u00b4n Glooven kaamen s\u00fcnd, dor staht se f\u00f6r een D\u00f6rp, een Stadt, jo, f\u00f6r een Land. So hett Paulus as Apostel f\u00f6r de V\u00f6lker sienen Opdrag verstahn un utf\u00f6hrt. In\u00b4n Anfang liggt dat Enn\u00b4 mit in; een Deel steiht f\u00f6r\u00b4t Ganze.<\/p>\n

Tolest heet dat: „Ophaaven hooch in Iehren“. S\u00fch, wat de Engels to Wiehnachten singt „Iehr f\u00f6r Gott in de H\u00f6\u00f6cht!“, dat kummt ok Jesus to. Dat ierste Woord in\u00b4n Engelssang bi Bethlehem is das leste Woord in us\u00b4 Leed f\u00f6r Jesus. He hett Andeel an Gott sien Macht un Herrschop, so as we in\u00b4t Gloovensbekenntnis seggen doot: „Em to Sied gliek an Macht un gliek an Iehr“. Dor\u00fcn hett al dat Kind in de Kr\u00fcpp usen Dank vull verdeent; un wokeen Jesus iehren deit, de iehrt wohrraftig Gott. So seht de iersten Christen dat. Jo, se meent: Wokeen Gott iehren w\u00fcll, de schall dat den Eenen wohren Minschen tokaamen laaten.<\/p>\n

To Anfang is fraagt worden: Woans kann\u00b4t bi us Wiehnachten warden ? Een Studienkolleg hett to mi seggt: „Wiehnachten – dor kummst ierst achter, wenn du in de Gemeen mit anb\u00e4\u00e4den deist.“ J\u00fcst dat passeert in us\u00b4 Bibelwoord un dat laat us eenmit\u00b4n anner doon, denn is dat Fest un de Fier in\u00b4n Gang.<\/p>\n

Amen<\/p>\n

 <\/p>\n

Dr. Heinrich Kr\u00f6ger
\nL\u00f6nsweg 28
\n29614 Soltau
\nTel.: 05191-71949
\n<\/b><\/td>\n<\/tr>\n

\n
\n

(zur\u00fcck zum Seitenanfang)<\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

G\u00f6ttinger Predigten im Internet hg. von Ulrich Nembach und Johannes Neukirch Christvesper 24. Dezember 2001 Predigt \u00fcber 1. Timotheus 3,16, verfa\u00dft von Heinrich Kr\u00f6ger De Dag is dor. Op\u00b4n Kalenner steiht de 24. Dezember. Nu is Wiehnachtenobend. Man so\u00b4n Dag un Datum op Papier bringt noch keen Fest un keen Fier. Mannigeen fraagt: Woans kann\u00b4t […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":21105,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[50,727,157,853,545,114,1619,1007,349,3,109],"tags":[],"beitragende":[],"predigtform":[],"predigtreihe":[],"bibelstelle":[],"class_list":["post-21531","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-1-timotheus","category-archiv","category-beitragende","category-bibel","category-christvesper","category-deut","category-heinrich-kroeger","category-kapitel-03-chapter-03-1-timotheus","category-kasus","category-nt","category-predigten"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21531","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21531"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21531\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22775,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21531\/revisions\/22775"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21105"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21531"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21531"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21531"},{"taxonomy":"beitragende","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/beitragende?post=21531"},{"taxonomy":"predigtform","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtform?post=21531"},{"taxonomy":"predigtreihe","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtreihe?post=21531"},{"taxonomy":"bibelstelle","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/bibelstelle?post=21531"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}