Du Minschensoehn, snack mit dat Huus Israel: So seggt ji: Us\u0092
\nopsternaatsch un aftr\u00fcnnig Doon liggt as\u0092n Last op us. Dor gaht we an
\nto Grunn\u0092 – wo sch\u00fcllen we wol leven k\u00fcnnen? Segg to j\u00fcm:
\nSo wohr as ik leven doo, is dat Woord vun mienen Gott, den Herrn, ik heff an
\nden Gottloosen sienen Dood keenen beten Gefallen, nee, dor liggt mi an, dat de
\nGottloose vun sienen Weg \u00fcmkiehrt un so an\u0092t Leven blifft. Kiehrt
\ndoch jo \u00fcm, kiehrt \u00fcm vun jo\u0092n gottloosen Weg! Wor\u00fcm
\nw\u00fcllt ji bloots starven, ji vun\u0092t Huus Israel?<\/p>\n
Leeve L\u00fc\u00fcd,<\/p>\n
wenn ik mit mien Froo \u00fcnnerwegens b\u00fcn, kummt dat af un
\nto v\u00f6r, dat we us verbiestern doot. We weet denn beide nich, wo we
\ns\u00fcnd un woans de Weg wieter geiht. Ik b\u00fcn dor denn f\u00f6r:
\nJ\u00fcmmer liek to! Mi d\u00fcnkt, we moet d\u00f6rhoolen un ward wol een
\nSt\u00e4\u00e4d ankaamen. Mien Froo is dor anners in; se seggt: Laat us wedder
\ntr\u00fcgg gahn! Den Weg kennt we doch un kaamt dor wedder hen, wo we loos gahn
\ns\u00fcnd. Denn k\u00fcnnt we vun v\u00f6rn oeverleggen.<\/p>\n
Wat is beter: J\u00fcmmer stuur v\u00f6rut oder
\ntw\u00fcschend\u00f6r leever \u00fcmkiehren? De mehrsten dinkt wol as mien
\nFroo: Bi Tieden insehn, wenn een op\u0092n verkiehrten Weg is, un nich
\nmit\u0092n Kopp d\u00f6rch de Wand! Man dat gifft iehrenwierte L\u00fc\u00fcd,
\nde hebbt wat leist\u0092 un k\u00fcnnt sik sehn laaten. Wenn sik denn wiest,
\ndat se hier un dor doch wat versehn hebbt, fallt j\u00fcm dat bannig swoor, so
\nwat intosehn un totogeven. Se meent jo wol, j\u00fcm k\u00fcnn \u0091n Tacken
\nut de Kroon fallen. Dat is \u0091n suuer St\u00fcck f\u00f6r jedeen\u0092.<\/p>\n
In Israel s\u00fcht dat to den Profeten Hesekiel sien Tied anners
\nut. Dor hebbt de L\u00fc\u00fcd in\u0092t Land nich bloots dit or dat versehn,
\nnee, se s\u00fcnd ganz un gor an\u0092n Enn\u0092. Se weet, se hebbt sik dat
\ns\u00fcbst totoschrieven, so as j\u00fcm ehr W\u00f6\u00f6r\u0092 dat wiesen
\ndoot: \u0084Us\u0092 opsternaatsch un aftr\u00fcnnig Dorn\u0093, seegt se,
\n\u0084dor liggt dat an.\u0093<\/p>\n
S\u00fch, dat is de Oogenblick f\u00f6r den Profeten. So ward he
\nloos schickt un schall mit de L\u00fc\u00fcd snacken. Sien Nahricht heet:
\n\u0084So wohr as ik leven doo, is dat Woord vun mienen Gott, den Herrn, ik heff
\nan den Gottloosen sienen Dood keenen beten Gefallen.\u0093<\/p>\n
Kannst di dat v\u00f6rstellen? De allen Grund hett up sien
\nopsternaatschen un aftr\u00fcnnigen L\u00fc\u00fcd b\u00f6\u00f6s un
\nvert\u00f6\u00f6rnt to we\u0092n, de lett j\u00fcm seggen: \u0084Ik b\u00fcn
\nnich dull op jo, as ji meent, nee, wohrraftig nich. Dor liggt mi an, dat de
\nGottloose vun sienen Weg \u00fcmkiehrt un an\u0092t Leven blifft.\u0093 So
\ns\u00fcht de Predigt ut, de den Profeten opdraagen is.<\/p>\n
Dor gifft dat keenen hoffnungsloosen Fall, nee, jedeen hett bi
\nGott de Chance \u00fcmtokiehren un neet antofangen.<\/p>\n
In Soltau ward giern seggt: \u0084Un s\u00fcht das ut ok noch so
\nslecht, dat l\u00f6ppt sik allens wedder trecht.\u0093 Jo, dat gl\u00f6\u00f6v
\nik ok, man dat geiht nich automatisch, nee, dat funktioneert bloots, wenn de
\ninkelte Minsch bi sik opr\u00fc\u00fcmt un seggt: Dat deit mi leed; ik
\nw\u00fcll vun mienen eegensinnigen Weg aflaaten un \u00fcmkiehren.<\/p>\n
Denn kannst beleven: De anner t\u00f6\u00f6vt al op di un weet,
\nwoans di to Moot is, un kummt di wom\u00f6\u00f6glich in de M\u00f6\u00f6t. Ik
\ndink, so kummt wat in de Reeg – in de Fomilje, in de Kark un ok in de
\nGesellschaft. Bi\u0092n inkelten fangt dat an. Wo een in sik geiht un den
\niersten Schritt deit, dor kummt wat in\u0092n Gang.<\/p>\n
De Bibel is vull vun so\u0092n Geschichten. Mi d\u00fcnkt, dat
\nlohnt sik to vertellen un wieter to seggen: Nich sik verrennen, nee, sik
\nbesinnen – dat maakt dat Leven ut.<\/p>\n
Amen<\/p>\n
Heinrich Kr\u00f6ger, L\u00f6nsweg 28, 29614 Soltau
\nTel.\/Fax:
\n05191 \/ 71949<\/p>\n