{"id":9101,"date":"2021-02-07T19:49:59","date_gmt":"2021-02-07T19:49:59","guid":{"rendered":"https:\/\/theologie.whp.uzh.ch\/apps\/gpi\/?p=9101"},"modified":"2022-08-01T21:23:05","modified_gmt":"2022-08-01T19:23:05","slug":"roemer-8-1-2-10-11","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/roemer-8-1-2-10-11\/","title":{"rendered":"R\u00f6mer 8, 1-2 (10-11)"},"content":{"rendered":"

G\u00f6ttinger Predigten im Internet hg. von Ulrich Nembach und Johannes Neukirch<\/h3>\n
\n
Pfingstsonntag<\/span>
\n19. Mai 2002
\nPredigt \u00fcber R\u00f6mer 8, 1-2 (10-11)<\/span><\/b><\/div>\n
verfa\u00dft von Eberhard\u00a0Harbsmeier (D\u00e4nemark)<\/span><\/b><\/div>\n

Swieto Piecdziesiatnicy 2002
\nList Sw. Pawla do Rzymian 8, 1-2 (10-11)<\/span><\/b>
\ntlum. Beata Wierzbicka<\/span><\/b><\/p>\n

\n

Swieto Piecdziesiatnicy 2002
\nList Sw. Pawla do Rzymian 8, 1-2 (10-11)<\/p>\n

Drodzy Parafianie!<\/p>\n

Chcialbym rozpoczac to kazanie slowem, ktore w zwiazku ze Swietem Piecdziesiatnicy\u00a0ma duze znaczenie, jednak podczas wyboru fragmentu tekstu biblijnego na\u00a0Swieto Ducha Swietego w tym roku, zostalo ono pominiete, bo z pewnoscia\u00a0uznano je za wstydliwe. Wybrany cytat z Biblii skupia nasza uwage na Duchu\u00a0Swietym, ktory ma moc zyciodajna. W osmym rozdziale Listu Sw. Pawla do\u00a0Rzymian jest mowa o sprzecznej wobec duchowosci – cielesnosci i postepowaniu\u00a0wedlug ciala. Aby dowiedziec sie, co Sw. Pawel rozumie poprzez „zakon\u00a0ducha“ i „wolnosc“ nalezy najpierw przeanalizowac, co dla\u00a0Sw. Pawla oznaczaja slowa „cialo“ i „cielesny“?<\/p>\n

Wiekszosc z nas kojarzy sobie dzisiaj slowo „cialo“ z seksualnoscia\u00a0lub tez z ludzka cielesnoscia. A tradycja kosciola chrzescijanskiego od\u00a0dawna potepia pojecie „cialo“ w sensie cielesnym i seksualnym\u00a0czlowieka.<\/p>\n

Tradycja ta jest starsza nawet od religii chrzescijanskiej. Wedlig niej\u00a0naszym zadaniem jest uwolnic sie od przywiazania do wlasnego ciala, a\u00a0szczegolnie musimy wciaz probowac przezwyciezyc nasza seksualnosc. Czlowiek\u00a0podporzadkowany swej cielesnosci nie jest wolny. Piesn ludowa podaje,\u00a0ze „Mysli sa wolne“ – prawdziwa wolnosc to oswobodzenie sie\u00a0od wlasnej cielesnosci.<\/p>\n

Nie ma watpliwosci co do tego, ze Apostol Pawel znal strach przed wlasnym\u00a0cialem i spustoszeniem, jakie rodzi ludzka seksualnosc. Nie obce mu tez\u00a0bylo uczucie, kiedy cialo staje sie sobie obce, nieapetyczne niczym otaczajaca\u00a0nieprzyjemna materia. Wowczas zaczynamy postrzegac wlasne cialo jako niebezpieczenstwo,\u00a0ktore nalezy przezwyciezyc.<\/p>\n

Niektorzy mysla sobie, ze ich ten problem nie dotyczy, ze pokonali go.\u00a0Idac wiec z duchem czasu kosciol odkrywa cialo na nowo. Dzis wydaje sie\u00a0juz wrecz nie na miejscu mowic o sprzecznosci, jaka zachodzi miedzy cialem\u00a0i duchem, o ktorych Sw. Pawel pisze w Liscie do Rzymian. A jesli sporadycznie\u00a0jeszcze wspomina sie slowo „cialo“, nie jest ono wowczas rozumiane\u00a0w zaczeniu „cielesnosci“, lecz w znaczeniu „egoizm“\u00a0oraz temu podobne. Nadaje sie wiec wyrazowi „cialo“ glebszy\u00a0sens, aby wykluczyc mozliwosc negowania ludzkiego ciala i sexualnosci.<\/p>\n

Na poczatek chcialbym tutaj rozumiec slowo „cialo“ doslownie,\u00a0jako „cielesnosc“. Apostol Pawel przestrzega nas przed zniewoleniem\u00a0przez wlasne cialo oraz wlasna sexualnosc. Czlowiek jest przeciez czyms\u00a0wiecej, niz jego cialo, czlowiek to przede wszystkim Duch Swiety.<\/p>\n

Zyjemy w czasach, w ktorych pielegnacja ciala stala sie sprawa kultowa.\u00a0Byc moze wiec slowa Sw. Pawla o tych, ktorzy postepuja wedlug ciala czyniac\u00a0sie ich niewolnikami znowu stana sie aktualne w doslownym ich znaczeniu.\u00a0Kiedy ktos „postepuje wedlug ciala“ znaczy to, ze jest on przez\u00a0nie zniewolony. Jest to chory stan, gdyz kult ciala nie uzdrawia, lecz\u00a0szkodzi na zdrowie, prowadzi do stanow lekowych miedzy innymi przed staroscia.\u00a0To, co z zalozenia dobre i potrzebne, przeistacza sie w szalenstwo na\u00a0punkcie wygladu zewnetrznego, czyniac czlowieka niewolnikiem zakonu grzesznikow\u00a0i smierci. Tak powiedzialby dzisiaj Sw. Pawel.<\/p>\n

Na czym polega grzech niezdrowego podejscia do wlasnego ciala? I jak\u00a0to mozliwe, ze wlasne cialo moze stac sie czlowiekowi bozyszczem, ktore\u00a0potrafi nas sobie podporzadkowac? Bo trzeba wiedziec, ze nie jest grzechem\u00a0czysta radosc ze swego ciala i harmonia, jaka wynika ze zgody z wlasnym\u00a0cialem. Lecz grzechem jest ludzka wynioslosc, ktora rodzi chec panowania\u00a0nad wlasnym cialem. Tak przyjemnosc z kontaktu ze sportem staje sie paranoja.<\/p>\n

Ta prawidlowosc znajduje zastosowanie rowniez w zyciu: czlowiek staje\u00a0sie niewolnikiem swego ciala w chwili, kiedy pragnie on je posiasc i panowac\u00a0nad nim. Zmarla niedawno Marion Gr\u00e4fin D\u00f6nhoff napisala w jednej\u00a0ze swoich ksiazek poswieconych jej malej ojczyznie w bylych Prusach Wschodnich,\u00a0ze musimy nauczyc sie kochac, jednoczesnie nie pragnac tego posiasc. To
\nszczera prawda. Zaden narod nie posiada swego kraju w taki sposob, aby\u00a0inne narody nie mogly w nim mieszkac. Nasza ojczyzna, to czesc nas, ale\u00a0nie jest ona nasza wlasnoscia. Podobnie jest z naszym cialem: nie posiadamy\u00a0go, ono jest zwyczajnie nami. Z zyciem jest podobnie: kto chce swe zycie\u00a0posiasc, by nad nim panowac – straci je.<\/p>\n

Tak rozumiana cielesnosc zniewala czlowieka: Chcemy cos posiadac i nad\u00a0tym panowac – zamiast po prostu zyc. Dotyczy to stosunku czlowieka do\u00a0wlasnego ciala, jak i do zycia w ogole.<\/p>\n

Jest to zakon ciala, zakon grzechu i smierci, ktory rozkazuje czlowiekowi\u00a0zapanowac nad jego zyciem.<\/p>\n

Przeciwwaga dla tego prawa jest Pawlowe prawo Ducha, ktory przywraca\u00a0do zycia. Biorac doslownie slowo Duch, oznacza ono tyle, co oddech – bez\u00a0ktorego nie mozliwe jest zycie: cialo pozbawione tchu, bez ducha, jest\u00a0tylko materia. Bo zycie nie w Duchu i z Duchem nie jest prawdziwym zyciem.\u00a0Nie przypadkowo Swieto Piecdziesiatnicy, Swieto Ducha Swietego obchodzimy\u00a0wiosna – wowczas natura powraca do zycia. Byc moze rozumienie Ducha Swietego
\njako zyciodajnej sily bedzie sie wydawac dla niektorych zbyt powierzchowne,\u00a0jednak uswiadamia nam ono, ze jak bez tchu niemozliwe jest zycie, tak\u00a0bez ducha jestesmy bez zycia.<\/p>\n

Duch Swiety nie odwraca sie jednak od ciala czloweika, on daje mu zycie\u00a0– doslownie i nie tylko doslownie. Kiedy mowimy o Duchu Swietym nasuwa\u00a0nam sie tez wiele innych skojarzen:
\nDuch to cywilizacja – w odroznieniu od natury<\/div>\n
Duch to przyszlosc – w odroznieniu od przeszlosci
\nDuch to poruszenie – w odroznieniu od uspienia
\nDuch to potrzeba samodoskonalenia – w odroznieniu od samozadowolenia
\nDuch to atmosfera – w odroznieniu od pustki
\nDuch to namietnosc – w odroznieniu od przemocy<\/div>\n

Mozna wyliczac dalej, bo nasze rozumienie Ducha Swietego jest rozlegle\u00a0i bogate, tak jak ludzkie zycie.<\/p>\n

W Liscie do Rzymian Sw. Pawel mowi o Duchu Swietym w Jezusie Chrystusie,\u00a0o Duchu Swietym od Boga, bo wedlug naszej wiary pochodzi On od Ojca i\u00a0Syna. Duch Swiety przywrocil Chrystusa do zycia i mieszka w Chrystusie,\u00a0ktory jest zyciem.<\/p>\n

Dlatego postepujac wedlug Ducha nalezy z zycia czerpac i cieszyc sie\u00a0nim, a nie byc mu wrogiem – probowac nim zawladnac, by nad nim panowac.\u00a0To wlasnie postepujac wedlug ciala, szkodzimy sobie. Nie Duch nasz, lecz\u00a0cialo wystepuje przeciw ludzkiej naturze.<\/p>\n

Dawniej teologia chrzescijanska prowadzila wyrazna granice pomiedzy\u00a0Swietym Duchem, a Duchem, ktory dla wrazliwego czlowieka jest obecny w\u00a0otaczajacym go swiecie. Taka postawa byla kiedys uwazana za niepoprawny\u00a0romantyzm.<\/p>\n

Mysle, ze taka teologia nalezy dzis do przeszlosci, gdyz nie jest to\u00a0pelna wiara, ktora we wszystkim, co nas otacza nie dostrzega palca Bozego.\u00a0Dlatego zwyciezyla mysl o glebokim zwiazku miedzy Swietem Piecdziesiatnicy\u00a0i Duchem Swietym z natura. Chcialbym zakonczyc kazanie cytujac tekst napisanej\u00a0przez dunskiego romantyka N.F.S. Grundtvig’a piesni. Jest to znana i na\u00a0Swieto Piecdziesiatnicy najczesciej spiewana w Danii piesn pochodzaca\u00a0z okresu romantyzmu. Pieknie przedstawia ona nadchodzace Swieto Ducha\u00a0Swietego – w blasku zyciodajnych promieni slonca, przynoszacych nam laske.\u00a0Piesn ta w jezyku niemieckim oraz w<\/p>\n

jezyku angielskim brzmi nastepujaco:<\/p>\n

\n

In vollem Glanz strahlt nun die Sonne\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(In
\nall its splendour now the sun shines)
\ndes Lebens Licht, der Gnaden Wonne.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(Above
\nthe mercy-seat the lifelight,)
\nNun kam der Pfingsten liebe Zeit, \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(Now
\nis our Whitsun lily come.)
\nder Sommerbl\u00fcte Herrlichkeit. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(Now
\nis there summer pure and soft,)
\nIn Jesu Namen nun der Geist \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(Now more
\nthan angel songs foretell)
\nin goldner Ernte uns verhei\u00dft. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(A
\ngolden harvest in His name)<\/p>\n

Die kurze Sommernacht durchschallen,
\n(In summer enen’s short sweet coolness)
\ndes Friedenswaldes Nachtigallen,\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 (The
\nnoghtingale sings in the forest,)
\ndas alles, was dem Herrn geh\u00f6rt, \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(And
\nall the Lord chose once to meak,)
\ndarf schlummern still und ungest\u00f6rt, \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(May
\nslumber sweet and softly wake,)
\ndarf tr\u00e4umen s\u00fc\u00df vom Paradies \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(May
\nsweetly dream of paradise,)
\nund wachen auf zu Jesu Preis.\u00b9 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(And
\nwaken to our Saviour’s praise.\u00b2 )<\/p>\n

\n

\u00b9 Tlum. na jez. niemiecki: Eberhard Habsmeier, zamieszczono w: N.F.S.
\nGrundtvig. Tradition und Erneuerung, hg. von Anders Pontoppidan und Christian
\nThodberg, S.202<\/p>\n

\u00b2 N.F.S. Grundtvig. Tradition and Renewal, ed. by Christian Thodberg
\nand Anders Pontoppidan Thyssen, Copenhagen 1983, p.188<\/p>\n

\n

Rektor Professor Eberhard Harbsmeier
\nTeologisk P\u00e6dagogisk Center L\u00f8gumkloster
\nPr\u00e6steh\u00f8jskolen – Folkekirkens P\u00e6dagogiske Institut
\nKirkeall\u00e9 2, DK-6240 L\u00f8gumkloster
\nTelefon: 74 74 32 13 – Direkte: 73 74 58 81
\nTelefax: 74 74 50 13
\nE-mail: ebh@km.dk<\/a><\/b><\/p>\n

tlum. Beata Wierzbicka
\nBeata.Wierzbicka@stud.uni-goettingen.de<\/b><\/p>\n

<\/noscript><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

G\u00f6ttinger Predigten im Internet hg. von Ulrich Nembach und Johannes Neukirch Pfingstsonntag 19. Mai 2002 Predigt \u00fcber R\u00f6mer 8, 1-2 (10-11) verfa\u00dft von Eberhard\u00a0Harbsmeier (D\u00e4nemark) Swieto Piecdziesiatnicy 2002 List Sw. Pawla do Rzymian 8, 1-2 (10-11) tlum. Beata Wierzbicka Swieto Piecdziesiatnicy 2002 List Sw. Pawla do Rzymian 8, 1-2 (10-11) Drodzy Parafianie! Chcialbym rozpoczac to […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":8543,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[41,727,853,108,447,3,115,109],"tags":[],"beitragende":[],"predigtform":[],"predigtreihe":[],"bibelstelle":[],"class_list":["post-9101","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-roemer","category-archiv","category-bibel","category-current","category-kapitel-08-chapter-08-roemer","category-nt","category-other-languages","category-predigten"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9101","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9101"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9101\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12722,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9101\/revisions\/12722"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8543"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9101"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9101"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9101"},{"taxonomy":"beitragende","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/beitragende?post=9101"},{"taxonomy":"predigtform","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtform?post=9101"},{"taxonomy":"predigtreihe","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtreihe?post=9101"},{"taxonomy":"bibelstelle","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/bibelstelle?post=9101"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}