{"id":9886,"date":"2021-02-07T19:49:29","date_gmt":"2021-02-07T19:49:29","guid":{"rendered":"https:\/\/theologie.whp.uzh.ch\/apps\/gpi\/?p=9886"},"modified":"2022-10-27T09:58:56","modified_gmt":"2022-10-27T07:58:56","slug":"1-breef-an-de-korinthers-15-12-20","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/1-breef-an-de-korinthers-15-12-20\/","title":{"rendered":"1. Breef an de Korinthers 15, 12 \u2013 20"},"content":{"rendered":"
\n

Predigt an\u2019 Ostermondag – 12. April 2004
\nPredigttext: Ut Paulus sien 1. Breef an de Korinthers 15, 12 \u2013 20<\/p>\n

Gott, de immer dor west hett un dorwesen will f\u00f6r all Tieden, de mag ok nu ganz dicht bi uns wesen un uns sien Free schenken, dat wi h\u00f6\u00f6rn un verstahn. Amen.<\/em><\/p>\n

\u201eWat fiern de Christen eegens so f\u00f6r Festen?\u201c hett een t\u00fcrkisch Vader sien Jung fraggt, de in D\u00fc\u00fctschland studeern d\u00e4. \u201eFiern se viellicht ok\u2019n Bairam, een Zuckerfest nah de Fastenmaand?\u201c De Jung muss\u2019n Settje \u00f6verleggen, man denn s\u00e4 he: \u201eJa, ik gl\u00f6\u00f6v woll. In\u2019t F\u00f6hrjohr koopen se Schokoladeneier un Zuckerhasen. Se versteeken h\u00f6r in\u2019t Tuun un laaten h\u00f6r Kinner de soeken. Se hangen ok H\u00f6hnereier in\u2019t Fenster un an Tacken un beden h\u00f6r an.\u201c<\/p>\n

As ik disse Geschicht h\u00f6\u00f6ren d\u00e4, leeve Gemeen, hebb ik mi erst rein\u2019n bietjet verfehrt. Hett de t\u00fcrkisch Jung nich recht? Ostern \u2013 ja, dat s\u00fcnd geele Osterglocken in\u2019t Vaas un Ostern\u00fcsten in\u2019t Tuun, – dat is\u2019n mojen langen Spazeergang un \u2019n lecker Eeten un \u2019n heel Dort Schlickeree. Wat denken s\u00fck de Minschen eegens bi dit Fest? Wat kriegen uns Kinner van Ostern to weeten? Dat de Osterhaas kummt un buntfarvt Eier brengt?<\/p>\n

Ostern \u2013 woort de seggt – is dat Hauptfest van uns christlich Kark. Full mussen se wesen, uns Gott\u2019sdeensten, fuller as Wiehnachten. Man dat s\u00fcnd meestens bloot\u2019n poor Handvull, de nich dat Osterfr\u00f6hst\u00fcck mit h\u00f6r Familie de Gang nah\u2019t Kark v\u00f6rtrecken.
\nGenau dor leggt Paulus sien Finger up mit dat, wat he in uns Predigttext van vandaag seggt: Wenn wi de Hauptsaak van Ostern vergeeten, seggt he, denn k\u00f6\u00f6nen wi inpacken, denn is uns Predigen, uns Gl\u00f6\u00f6ven, ja, denn is uns ganze Leven nix weert.
\nH\u00f6\u00f6rn wi erst mal up dat, wat he de Christen in de junge Gemeen in Korinth, de he s\u00fclmst mal gr\u00fcndt\u2019 hett, seggt:<\/p>\n

12 Van Christus worrt predigt: He is upstahn van de Dooden! Wo koent denn wecken van jo seggen: Dat gifft\u2019t doch gor nich, dat de Dooden we\u2019er upstahnt! 13 Ik will jo wat seggen: Wenn dat kien Upstahn van de Dooden gifft, denn is ok Christus nich upstahn! 14 Wenn obber Christus nich upstahn is, denn bed\u00fcddt dat: Uns Preeken d\u00f6cht nix, un jo Gl\u00f6\u00f6ven d\u00f6cht ok nix. 15 Un denn stahnt wi dor as s\u00fcksen, de loogen hebben in Gott sien Deenst. Wi harrn denn ja tegen Gott bet\u00fc\u00fcgt, he harr Christus upwaakt. Man wenn de Dooden neet upstahnt, denn hett he Christus ja ok neet upwaakt. 16 Wenn n\u00e4mlich de Dooden nich uptstahnt, denn is Christus ok nich upstahn. 17 Wenn aber Christus nich leeven deit, is jo Gl\u00f6\u00f6ven nix wert; denn sitten ji noch deep in jo S\u00fcnden. 18 Ja, denn s\u00fcnd ok de verloren, de in \u2018n Glooben an Christus storben s\u00fcnd. 19 Wenn wi eenzig un alleen f\u00f6r dit Leven uns Hoopen up Christus setten doont, denn s\u00fcnd wi mehr to beduuern as all anner Minschen. 20 Man nu steiht dat balkefast: Christus is upstahn van de Dooden \u2013 as erste van all de, de st\u00fcrven s\u00fcnd. <\/em><\/p>\n

Wor geiht hum dat um? Worum regt Paulus s\u00fck so up? Nu, dat geiht um Ostern un um dat, wat doran eben nich so licht to begriepen is: Upstahn van de Dooden, fraagen de Korinthers, wo sall dat gahn? Dat kann\u2019n ja heel nich gl\u00f6\u00f6ven, un dat weer ja ok voelst to moij, um wohr to wesen. Good, seggen se, dat mag ja angahn, dat Jesus in irgend\u2019n Ort un Wies wieterleevt. Wenn\u2019t nich so weer, w\u00fcrr vandaag, twintig Johr later, ja wiss kien Hahn mehr nah hum kreihen. Un du weerst seeker Saulus van Tarsus bleeven un w\u00fcrrst immer noch achter Jesus sien J\u00fcngers ansitten. Man wor wi nich mehr mitk\u00f6\u00f6nen, leeve Paulus, is dat Upstahn van de Dooden \u00f6verhoopt. Dat kann\u2019t doch gor nich geeven. Kiek doch um di to: Wenn wi starven, is dat Leven to Enn! Wichtig is doch, dat wi f\u00f6r uns Tied hier up de Eer dat Beste ruuthaaln. Wi willn uns dorbi an Jesus holln, an de Ort un Wies, wo he leevt hett. Dat hett wat. Obber mit dat anner, nee, mit so\u2019n Spoekeree laat uns man leever tofree.<\/p>\n

Paulus grippt disse Fraagen up. Nee, nee, seggt he, dat een geiht nich ohn dat anner! Wenn Christus upstahn is, denn stahnt ok de Dooden up. Dat een kann\u2019n ohn dat anner nich denken. Worto harr Jesus sonst upstahn sullt, wenn nich as Teeken f\u00f6r uns, dat ok wi upstahn, dat de Dood dat ok \u00f6ver uns nich mehr to seggen hett. Wat harr Gott sien Doon anners f\u00f6r\u2019n Sinn?<\/p>\n

Wenn de Dooden nich upstahn, denn bruuken wi ok gor nich mehr nah\u2019t Kark hengahn. Denn k\u00f6\u00f6nen de Predigerinnen un Predigers s\u00fck h\u00f6r Woorden spooren. Wo k\u00f6\u00f6nen se de L\u00fc\u00fcd denn wat van Hoopen un Totrauen vertelln, wenn de Dood an\u2019t Enn doch dat letzte Woord hollt?<\/p>\n

Wenn wi eenzig un alleen f\u00f6r dit Leven uns Hoopen up Christus setten doont, wenn wi nich mehr verwachen, as dat uns dat in disse Welt good geiht un wi gesund un munter blieven, denn s\u00fcnd wi mehr to beduuern as all anner Minschen, seggt Paulus. Denn hebben wi uns Hart an\u2019n Saak hungen, de\u2019t nich weert is. Man \u2013 meent Paulus \u2013 dor bruuken wi uns ja eegens gor kien Gedanken \u00f6ver maaken. Dat steiht ja balkefast: \u201eChristus is<\/em> upstahn van de Dooden \u2013 as erste van all de, de st\u00fcrven s\u00fcnd.\u201c<\/p>\n

Genau dat, leeve Gemeen, fiern wi Ostern. Un dorum is Ostern dat wichtigste Fest van de Christen. Dat seggt ok Paulus. Bloot Ostern gifft de Antwoord, wor de Minschen nich ohn\u2019 to k\u00f6\u00f6nen, de Antwoord up de Fraag nah de Dood, de so doodseeker up jede van uns tokummt. Jesus is van\u2019d Dood upstahn, dat heet f\u00f6r uns: De Dood hett nicht mehr dat letzte Woord. Ok de Sinn van uns<\/em> Leeven kann he nich mehr k\u00f6tt maaken. An Jesus hett Gott wiest, wat he mit uns all v\u00f6r hett, wo he dat mit uns meent. Un dorum soelln wi nah Paulus sien Meenen Ostern twee Lieder singen: \u201eChrist is van\u2019n Dood upstahn\u201c toallererst, man denn ok: \u201eJesus leevt, mit hum leev ik!\u201c<\/p>\n

Ostern \u2013 dat wichtigste Karkenfest, also! Dat hebben wi nu leert. Man worum kummt dat trotzdem so voel weniger an bi de L\u00fc\u00fcd as Wiehnachten? Worum hebben so voel Minschen dat mit Ostern so stuur?<\/p>\n

Verstahn kann ik h\u00f6r ja irgendwie, de Korinthers un ok de L\u00fc\u00fcd vandaag. De Dood hett keen Macht mehr, worrt uns vertellt. Man dat, wat wi sehnt un h\u00f6\u00f6ren, malt uns\u2019n heel anner Bild: De Dood hett dat to seggen in uns Welt!<\/p>\n

Wenn ik \u00f6ver\u2019t Karkhoff gah, hebb ik dat f\u00f6r Oogen, wenn een Minschke doodskrank v\u00f6r mi liggt, wenn ik de Zeitung upschlah of mi de Nahrichten in\u2019t Fernsehen ankiek: Wo faak blifft dat, wor Minschen up hoopen, up\u2019t Streck\u2019: De jung Vader kummt mit sien Auto van\u2019t Straat of un stuuv f\u00f6r\u2019t Boom, de Mooder van dree l\u00f6ttje Kinner kriggt Krebs, een teinjohrig Wicht hett Leuk\u00e4mie, bi een Terroranschlag koomen up een Schlag 191 Minschen um\u2019t Leven. De Dood kummt uns jede Dag tomoed. Nix is dor an to maaken; he is starker as wi all mit\u2019nanner. Kien Wunner, dat Minschen dat mit Ostern stuur hebben. Kien Wunner, dat se nich so recht gl\u00f6\u00f6ven k\u00f6\u00f6nen, wat h\u00f6r dor in\u2019t Kark vertellt worrt.
\nUp anner Kant weet doch ok elk un een, wor dat Ostern um geiht. Wi hebben de Geschicht al faak genug h\u00f6\u00f6rt.<\/p>\n

Dat gifft ja L\u00fc\u00fcd, de s\u00fck\u2019n Film immer weer ankieken of\u2019n Book immer weer d\u00f6rlesen doont. \u201eTitanic\u201c \u2013 vertell\u2019 mi annerletzens een Bekannten \u2013 ja, de harr se nu al fief Mal sehn. Fief mal de s\u00fclvig Film \u2013 f\u00f6r mi weer dat nix. Seeker, man kann s\u00fck denn viellicht \u00f6ver eenig Upnahmen un Dialogen d\u00fcbbelt un dreefach freun, man kriggt de een of anner Kleenigkeit viellicht ok erst bi\u2019t darde Mal mit. Man \u2013 mal ehrlich \u2013 de Spannung is doch weg. Dat Mitfeebern, of dat nu good utgeiht of neet, of de Mann de Frau an\u2019t Enn kriggt, dat hebben wi doch al bi\u2019t erst Mal hatt.<\/p>\n

Mennigmal kummt mi dat so v\u00f6r, as harr Ostern wat van so\u2019n Film, de man nu al \u2019zig Mal sehn hett. Immer dat glieke, net as de ewige Wiederholungen in\u2019t Kiekkist\u2019. Dat moijste an de Passions- un Ostergeschicht is dat \u201eHappy End\u201c, hett irgendwenner mal een Konfirmandin bi mi in\u2019t Unnerricht seggt. Man dit Happy End kennen s\u2019 ja nu al all! K\u00f6\u00f6nen wi de Minschen dat verdenken, dat se dat int\u00fcschen langwielig finnen un Ostern in\u2019t Kark eenfach nix Neijes mehr verwachten?<\/p>\n

As ik \u00f6ver uns Predigttext nahdenken d\u00e4, is mi infallen, wat mi een Kolleg f\u00f6r\u2019n poor Week vertellt hett. He harr\u2019n K unst\u2013Utstellung bes\u00f6cht un dor een Kr\u00fc\u00fczweg sehn. Een jung Frau harr de malt \u2013 mit kr\u00e4ftig Farben un Konturen, moij leben\u00adnig Biller. Jesus sien heele Liedensweg weer dorstellt: de Nacht in Gethsemane, Judas, de Jesus een Kuss opdr\u00fcckt, wo Jesus an\u2019t Kr\u00fc\u00fcz nagelt un toletzt, wo he van\u2019t Kr\u00fc\u00fcz ofnohmen un in sien Graff leggt worrt. Man denn h\u00fcng dor man blo\u00df een Rahm\u2019, un – de was l\u00f6ss. Dat letzte Bild, dat fehl\u2019. \u201eOstern noch in Arbeit!\u201c harr de Malerin mit\u201bn Filzstift op den Rahm\u2019 schreeven.<\/p>\n

Genau so is dat meent!, hebb ik glieks docht, genau dat will Paulus de Korinthers verkloorn: Dat Jesus an\u2019t Kr\u00fc\u00fcz st\u00fcrven is, dat is nich dat End van sien Geschicht un sien Leven. He is de ierste Minsch, de upstahn is \u2013 un nu geiht dat immer noch wieter mit hum un mit uns. Gott is noch nich kloor mit dat, wat he Ostern bi Jesus anfungen hett. Gott hett Ostern immer noch in Arbeit.<\/p>\n

Un wat bed\u00fctt dat nu f\u00f6r uns?
\nIk bliev noch mal bi dat Bispill van de Film. Ostern \u2013 eenigen kieken s\u00fck dat an as\u2019n Film. \u2019N gewaltigen Saak hett s\u00fck dor todraagen v\u00f6r 2000 Johr. Interessant is dat ja. Un \u2019n moijen F\u00f6hrjohrsfest is Oostern ja ok. Obber so recht begeistern deit dat denn \u00f6ver k\u00f6rt oder lang n\u00fcmms mehr.<\/p>\n

Man \u2013 wenn man Paulus gl\u00f6\u00f6ven will \u2013 is Ostern eben nich<\/em> dat, wat s\u00fck v\u00f6r 2000 Johr todraagen hett: Ostern hett mit mi<\/em> to doon, dor geiht dat um uns<\/em>.
\nDat fangt Karfreedag an: Dor geiht dat um Jesus un dat he lieden un starven mutt, seeker. Man toallererst geiht dat um uns, um all dat, wat wi as Minschen so mitmaaken un ok um dat, wat an\u2019n Enn ganz seeker up uns wacht.
\nUn so is dat mit Ostern ok: Hier l\u00f6ppt nich elke Johr de glieke Film of; nee, de Film kann noch gor nich loopen; de is noch gor nich kloor, de worrt net noch dreiht.
\nWenn wi dor an gl\u00f6\u00f6ven, dat Jesus van de Dooden upstahn is, denn seggen wi ok to glieke Tied \u201eJa\u201c to uns Tokunft un de Tokunft van uns Welt. Wi spoelen denn mit in de Osterfilm. Bloot dat Book, wor de Film nah dreiht worrt, dat is al schreeven. Dat hett Gott s\u00fclmst upsett\u2019. Un nah sien Dreihplan steiht fast, dat dat up\u2019n Happy End ruutloopen deit, dat an\u2019t Enn dat Leven steiht. Dat d\u00fc\u00fcrn wi weeten, nechgliek in wekse Szene wi net steeken.<\/p>\n

Wenn wi Ostern so ankieken, worrt kloor: An Ostern, dor geiht dat um Leven un Dood, um uns<\/em> Leeven un Dood. Ostern wiest uns an, worrt langgeiht, leeve Gemeen: Richtung Leeven un nich Richtung Dood. Un so stuur dat mennigmal ok is, dat to begriepen: Dat worrt wohr, un dat hett al anfungen, wohr to worrn. Dat hett anfungen, as Jesus leevt hett up uns Eer. He hett Minschen heel maakt. He hett Minschen in\u2019t Arm nohmen un h\u00f6r\u2019n neijen Weg wiest. He hett mit de tosammenwest, mit de annes n\u00fcmms wat to doon hebben wull. Ji s\u00fcnd Gott sien Kinner; hett he de Minschen wiest. He hett jo leev. Un wenn de annern jo ok noch so schlecht behanneln; dat entschedd nich dor\u00f6ver, well ji s\u00fcnd. Mit Jesus hett Gott sien neije Welt anfungen, s\u00fck d\u00f6rtosetten; un nu kann h\u00f6r n\u00fcmms mehr upholln. Gott hett Jesus recht geeven. Gott hett hum upwaakt van de Dooden.<\/p>\n

Ostern is also\u2019n Geschicht, de mit Jesus anfungen hett un bit vandaag noch nich to Enn vertellt is. An de Frool\u00fc\u00fcd un Mannl\u00fc\u00fcd, de an\u2019t Oosterm\u00f6rgen de Oogen opengahnt, an Paulus un all de anner Apostels, schlutt s\u00fck\u2019n langen Minschenkett an. Jede Geschicht tegen de Dood, jede Geschicht in Richtung up dat Leeven, is eegens\u2019n Ostergeschicht: Un dor gifft dat voel van: Ik denk an een 75 johrig Frau ut uns\u2019 Gemeen. V\u00f6r good een Johr hett se h\u00f6r Mann verloren. All weer\u2019t tomal anners. Ohn Sinn keem h\u00f6r dat Leeven up eenmal v\u00f6r. \u201eIk hebb mi foehlt as lebennig begraaven\u201c, vertellt se. Man denn h\u00f6\u00f6rt se van een ollerde Frau in\u2019t Nahbersd\u00f6rp, de ganz allennig is un s\u00fck s\u00fclmst nich helpen kann. Un se faat\u2019 s\u00fck\u2019n Hart un geiht hen. Se helpt, h\u00f6\u00f6rt to, maakt Mood. Un nah\u2019n poor Weeken maarkt se: Dat Leeven hett mi weer. Mi fallen noch mehr s\u00fckse Ostergeschichten in, H\u00f6r seeker ok: Geschichten, de wiesen, dat dat midden\u2019t in uns Olldag Ostern worrn kann, t\u00fcschen K\u00f6ken un Krankenstuuv, t\u00fcschen Rathuus un Gemeensaal.<\/p>\n

All dat anner \u2013 de Ostereier un de Osterspazeergang – m\u00f6gen dortoh\u00f6\u00f6rn. Un wenn een in\u2019t Kr\u00fc\u00fczwortr\u00e4tsel nah een F\u00f6hrjohrsfest fraggt worrt mit 6 Buchstaben, denn d\u00fc\u00fcrt he dor getrost ok wieterhen \u201eOstern\u201c insetten. Man dat is all nich voel mehr as Eierschkill. Ankoomen deit dat up heel wat anners.<\/p>\n

Ik hebb de Kabarettist Hanns Dieter H\u00fcsch al immer geern h\u00f6\u00f6ren un lesen muggt. Man wat ik nu van hum gewohr worrn b\u00fcn, dat hett mi noch mehr f\u00f6r hum innohmen: He, de Krebs harr, hett seggt: \u201eWenn Christus nich upstahn weer, denn weer sien Grafft ok uns Grafft. Man he is upstahn un wi mit hum. Dat is de groode Sinn van uns Leven, dat wi uns weersehn in Christus un mit Christus. Ik gl\u00f6\u00f6v doran, dat de Dooden upstahn. Un van mien Jesus, dor laat ik nich van of\u201c.<\/p>\n

Amen<\/p>\n

Un Gott sien Free, de wied \u00f6ver dat ruutgeiht, wat Minschen s\u00fck utdenken koenn\u2019n, de sall jo Haart un jo Gedanken fastholln bi Jesus Christus. Amen. <\/em><\/p>\n

Twee Osterlieder:
\n<\/strong>Christ is von\u2019n Dood opstahn
\n(Singwies: Christ ist erstanden, EG 99)<\/p>\n

Christ is von\u2019n Dood opstahn,
\nall uns\u2019 Noot is nu vergahn.
\nDor laat uns all nu blied to ween,
\nvon\u2019n Dood opstahn is Gott sien S\u00f6hn.
\nKyrieleis.
\nWeer he nich von\u2019n Dood opstahn,
\nweer de Welt in Schand vergahn;
\n\u00fcm dat he weer opstahn is,
\ndankt wi den Vader Jesu Christ.
\nKyrieleis.
\nHalleluja, Halleluja, Halleluja!
\nDor laat uns all nu blied to ween,
\nvon\u2019n Dood opstahn is Gott sien S\u00f6hn.
\nKyrieleis.<\/p>\n

(Ut: \u201eDor kummt een Schipp\u201c, Plattd\u00fc\u00fctsch Gesangbook, Hermannsburg 1992, Nr. 56) <\/em><\/p>\n

Christus is opstahn
\n(Singwies: In dir ist Freude, EG 398)<\/p>\n

1. Christus is opstahn, is ut sien Graff gahn, Dood, wo is dien \u00d6vermacht!
\nFelsen s\u00fcnd sprungen, hell hett dat klungen, hell de \u00d6sters\u00fcnn uns lacht.
\nNu laat uns singen
\nun Dank tobringen,
\nden, de dor geven
\ntr\u00fcgg in dat Leven
\nChristus, den Heiland. Halleluja.
\nNah all uns\u2019 Bangen
\nun groot Verlangen,
\nnah d\u00fc\u00fcster Sorgen
\nr\u00f6ppt uns de Morgen:
\nChristus is opstahn. Halleluja!<\/p>\n

2. Bi soveel Gnaaden kann uns nich schaaden D\u00fcvel, Welt, S\u00fcnd oder Dood.
\nGott kann\u2019t woll wennen an all de Ennen, wo uns draapen mag de Noot.
\nEm recht to ehren,
\nlaat Psalmen h\u00f6\u00f6ren,
\nlaat Lichter brennen,
\nden recht to kennen,
\nde uns v\u00f6rtogahn. Halleluja.
\nLand, Meer un Water
\ndankt Gott, den Vader,
\nsien S\u00f6hn is K\u00f6nig,
\n\u00fcmmer un ewig:
\nChristus is opstahn. Halleluja!<\/p>\n

(Ut: \u201eDor kummt een Schipp\u201c, Plattd\u00fc\u00fctsch Gesangbook, Hermannsburg 1992, Nr. 55) <\/em><\/p>\n

Anita Christians-Albrecht
\nBeauftragte der hannoverschen Landeskirche f\u00fcr die Verk\u00fcndigung in plattdeutscher Sprache
\nanita-juergen.albrecht@t-online.de <\/a><\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Predigt an\u2019 Ostermondag – 12. April 2004 Predigttext: Ut Paulus sien 1. Breef an de Korinthers 15, 12 \u2013 20 Gott, de immer dor west hett un dorwesen will f\u00f6r all Tieden, de mag ok nu ganz dicht bi uns wesen un uns sien Free schenken, dat wi h\u00f6\u00f6rn un verstahn. Amen. \u201eWat fiern de […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":8543,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[42,1,727,114,295,349,3,715,915,109],"tags":[],"beitragende":[],"predigtform":[],"predigtreihe":[],"bibelstelle":[],"class_list":["post-9886","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-1-korinther","category-aktuelle","category-archiv","category-deut","category-kapitel-15-chapter-15","category-kasus","category-nt","category-ostermontag","category-plattdeutsch","category-predigten"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9886","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9886"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9886\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14437,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9886\/revisions\/14437"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8543"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9886"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9886"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9886"},{"taxonomy":"beitragende","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/beitragende?post=9886"},{"taxonomy":"predigtform","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtform?post=9886"},{"taxonomy":"predigtreihe","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/predigtreihe?post=9886"},{"taxonomy":"bibelstelle","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.theologie.uzh.ch\/apps\/gpi\/wp-json\/wp\/v2\/bibelstelle?post=9886"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}